2010 januari | Oplossingsgericht Management

SFC CUBE: three dimensions of solution-focused change

Coert Visser
30 januari, 2010
Coaching & advisering,
Organisatieverandering
(...)
reageer

Training Oplossingsgericht Management

Veel managers en docenten hebben al gemerkt dat oplossingsgericht sturen helpt om hun sturing helder en constructief te maken en om de verantwoordelijkheid voor de te bereiken resultaten bij de medewerker te houden. Duidelijkheid en vriendelijkheid blijken zeer vaak hand in hand te kunnen gaan. In deze training van drie dagen, die gegeven wordt door Coert Visser en Gwenda Schlundt Bodien, gaat u actief aan de slag en worden theorie, zien hoe het werkt door cases van de trainers en zelf oefenen afgewisseld. U leert om: Het onderscheid tussen sturen en coachen te herkennen en benutten, medewerkers constructief te bejegenen, ook in lastige gesprekssituaties, effectief om te gaan met tegenwerpingen en steeds gericht te blijven op het realiseren van de gewenste resultaten. Voordelen voor deelnemers: U leert hoe duidelijkheid en vriendelijkheid zeer vaak hand in hand kunnen gaan, u leert sneller en prettiger resultaten te bereiken met uw team en U leert om lastige situaties effectiever te hanteren.

Meer informatie.

Plaats/Stem op NUjij.nl

Recensie Doen wat werkt

Saskia Juijn heeft een recensie op haar blog geschreven over Doen wat werkt. Lees hem hier.

Plaats/Stem op NUjij.nl

Paden naar oplossingen: een model van de oplossingsgerichte aanpak

Plaats/Stem op NUjij.nl

Focus op de relatie bij interviews met meerdere cliënten tegelijk

Oplossingsgerichte coaches moeten nog al eens meerdere clienten tegelijk spreken die een nauwe band met elkaar hebben (bijvoorbeeld bij mediation). In dit soort situaties komt het regelmatig voor dat de ene persoon meer gemotiveerd is om te praten dan de andere. Een complicerende factor kan zijn dat ze boos op elkaar zijn. In dit soort gesprekken helpt het vaak goed om een zorgvuldig geformuleerde vraag te stellen die gericht is op de relatie tussen de twee personen. Hier is een voorbeeld van hoe een oplossingsgerichte coach dat zou kunnen aanpakken:

Cliënt 1	Jan is zo lui en manipulatief! Hij laat mij al het werk doen. En na afloop probeert hij ook nog eens de eer van mijn werk op te strijken.
Cliënt 2	Piet loopt altijd te klagen en het slachtoffer uit te hangen. Wat een baby! Wordt eens volwassen man!
Oplossingsgerichte coach	Oké, ik begrijp dat de dingen tussen jullie niet verlopen zoals ieder van jullie wil. Klopt dat?
Cliënt 1	Dat heb je goed begrepen, ja!
Cliënt 2	Ja, klopt.
Oplossingsgerichte coach	Oké, dan begrijp ik dat jullie tweeën hier zijn om dingen te verbeteren…. Wat zou uit dit gesprek moeten komen zodat jullie na afloop kunnen zeggen: de dingen tussen beginnen weer de goed kant op te gaan?

Dit soort reacties helpt om te voorkomen dat cliënten beginnen om allerlei details te geven over de oorzaken van problemen. In plaats daarvan kunnen ze zich richten op het gezamenlijk doel om dingen in hun relatie te verbeteren. Bovendien nodigt deze manier van reageren hen uit om hun eigen rol als constructief te definiëren: ze zijn hier immer om de dingen beter te maken. Vaak zullen cliënten vervolgens langzaam maar zeker beginnen te vertellen hoe hun gewenste situatie er uit ziet. Terwijl ze dat doen gebeurt het vaak dat ze ook kleine positieve dingen zeggen of impliceren over de andere persoon. Natuurlijk is de oplossingsgerichte coach er dan als de kippen bij om hier meer details over te vragen. Vaak wordt het dan gemakkelijker om richting een gezamenlijk doel te werken.

Meer lezen: Interviewing for Solutions, p188-189

Plaats/Stem op NUjij.nl

Oplossingsgericht werken: van succes in het verleden naar succes in de toekomst

Binnenkort verschijnt een nieuw artikel van mij in het tijdschrift Management & Consulting. Hier al een voorproefje:

Oplossingsgericht werken: van succes in het verleden naar succes in de toekomst

Oplossingsgericht werken is een resultaatgerichte en respectvolle manier van werken waarmee coaches, consultants en managers relatief snel en prettig verandering tot stand kunnen brengen. De oplossingsgerichte aanpak werd circa 25 jaar geleden ontwikkeld in de psychotherapie en wint de laatste jaren sterk aan populariteit in de coachingswereld. Wat is oplossingsgericht werken en vanwaar die populariteit? Wat levert het op? Hoe werkt het? En wat kunnen consultants en interim-managers ermee?

Oplossingsgericht coachen is in enkele opzichten radicaal anders dan de meeste bekende coachingsaanpakken. Praten over problemen is beslist geen taboe bij oplossingsgericht coachen maar de coach zoekt niet naar oorzaken voor die problemen en probeert evenmin een diagnose op te stellen. In plaats daarvan helpt de coach de cliënt via vragen om doelen te stellen in termen van concrete positieve gewenste resultaten. De coach werkt niet-directief en hanteert een houding van niet-weten. Dit wil zeggen dat hij het uitgangspunt hanteert dat het perspectief van de cliënt leidend is en blijft. De coach stelt vragen die te typeren zijn als welwillend onderzoekend.

Binnenkort meer in Management en Consulting.

Plaats/Stem op NUjij.nl

NOAM Nieuwsbrief 131

De NOAM Nieuwsbrief 131 is verschenen met daarin:

Hoe een student een oplossingsgericht coachingsgesprek ervoer
Tips for autonomy supportive teaching
Eureka!
Deliberate practice en deep practice
Oplossingsgerichte mindset bij uitstroom: ervaringen van Alistair Douglas
Insoo Kim Berg

Je vindt hem hier: http://bit.ly/5viXYS

Plaats/Stem op NUjij.nl

Deliberate practice en deep practice

Er is een groeiende belangstelling voor de vraag hoe individueel topfunctioneren tot stand komt. Onderzoek laat zien dat de manier waarop en de mate waarin individuen vaardigheden oefenen in grote mate de verschillen verklaren tussen toppers en anderen. Hieronder worden twee concepten van effectief oefenen besproken: deliberate practice and deep practice.

Deliberate practice: Anders Ericssons werk heeft laten zien dat het ontwikkelen van top expertise in mindere mate een kwestie is van ruw talent en meer een kwestie is van lang en bewust oefenen. Deliberate practice is een inspannende activiteit ontworpen om individuele target performance te ontwikkelen en bestaat uit vier elementen: 1) het is specifiek ontworpen om presteren te verbeteren, 2) het wordt vaak herhaald, 3) feedback op resultaten is steeds beschikbaar, 4) het is mentaal belastend en niet noodzakelijkerwijs plezierig omdat het betekent dat je je concentreert op onderdelen van je presteren die nog niet bevredigend zijn. Op deze manier rekt het je vaardigheden op. Indien je in staat bent op deliberate practice toe te passen dan profiteer je daarvan door beter te worden, vooral als je het extreem lang kunt volhouden. Toppresteren in een brede range van velden is altijd gebaseerd op een enorme hoeveelheid deliberate practice. Onderzoekers schatten dat een minimum van 10000 uren een vereiste is. Ook is het zo dat, om aan de top te blijven, voortgezette deliberate practice nodig is. Een interessant punt met betrekking tot deliberate practice is dat het effect cumulatief is. Je kunt het vergelijken met een weg waarop je reist. Elke afstand die je al hebt afgelegd telt. Dus als je op een vroegeren leeftijd begonnen bent zal dat een voordeel opleveren ten opzichte van een ander die later is begonnen.

Deep practice: In zijn boek The Talent Code: Greatness Isn’t Born. It’s Grown. Here’s How., beschrijft Daniel Coyle een manier van effectief oefenen die hij ‘deep practice’ noemt. Deep practice is een manier van aandachtig oefenen die veel op deliberate practice lijkt (wat Coyle erkent). Wat er plaatsvindt in de hersen terwijl deep practice wordt beoefend wordt beschreven in dit artikel: Mastery through Myelin. Een eerste stap in deep practice is om te kijken naar de taak als een geheel. Een manier om dat te doen is om een ervaren en bekwame persoon te observeren. Een tweede stap is om de taak op te splitsen in zo klein mogelijke componenten (chunks) en deze apart te oefenen. Vervolgens worden deze cunks in toenemende mate in grotere brokken samengevoegd en geoefend. Een derde stap is om te spelen met tempo. Eerst wordt de taak langzamer uitgevoerd en dan weer sneller. Vertragen van de taakuitvoering helpt je om fouten beter op te merken wat een grotere mate van precisie mogelijk maakt. Om vaardigheden op te bouwen en in stand te houden is het nodig dat deep practice wordt volgehouden waarbij een tijdsinvestering van tussen de 3 en de 5 uur per dag een optimaal effect geeft. Bij deep practice kies je een specifiek doel (een deel van de taak dat je wilt beheersen), dan doe je poging om het doel te halen, dan evalueer je de kloof tussen het doel en de kwaliteit van je poging en je begint opnieuw. Het detecteren van fouten is essentieel voor het boeken van vooruitgang. Dit fouten-gerichte element van deep practice maakt dat het een worsteling is, een proces van je ‘uitrekken’ dat vaak frusterend en onbevredigend voelt maar dat leidt tot groei.

Hoewel ik er niet helemaal van overtuigd ben dat Coyles beschrijving van effectief oefenen een eigen naam verdient (‘deliberate practice’ volstaat volgens mij) is zijn uitleg interessant en nuttig. Zijn aandacht voor chunking, fouten-focus, vertragen en herhalen zetten aan tot denken.