Revalidatie lijkt bij uitstek een gebied waarvoor de oplossingsgerichte manier van werken zinvol lijkt. Ik ben benieuwd wie hier al ervaringen mee heeft.
Coert Visser, coert.visser@planet.nl
9 Reacties
Beste Alice, dank voor je berichtje. Ben jij zelf misschien werkzaam in de revalidatie?
Ik werk al lange tijd als maatschappelijk werkster binnen de revalidatie en verdiep me sinds enige tijd in oplossingsgericht werken.
Eerst met wat wrevel “weer een nieuwe hype; hoezo doen we toch al”
Nu met veel interesse omdat het aansluit bij revalidatiegericht werken en snel concrete resultaten geeft. Niet alleen met individuele patienten, maar ook met groepen.
Ook bij deelname aan werkgroepen en vergaderingen blijkt een oplossingsgerichte interventie te werken. De moeite waard dus om me er verder in te verdiepen.
Dank voor het delen van jouw ervaring, Alice.
Ongeveer 3 jaar geleden heb ik samen met een aantal collega maatschappelijk werkers uit de regio Noord Holland en allen werkzaam in de revalidatie een cursus KOT op maat gevolgd bij Sjef de Vries(Kempler instituut)Sindsdien gebruik ik zelf en mijn collega zo veel mogelijk de oplossingsgerichte manier van werken. Ik ben het zeker met Alice eens dat de oplossingsgerichte methode bij uitstek geschikt is voor de revalidatie. Een moeilijkheidsfactor is en blijft wel dat revalidatie veelal plaats vindt vanuit een medische setting waarbinnen men gewend is om het medisch model als uitgangspunt te nemen.
Beste Court,
Inderdaad is revalidatie een prima plek om Oplossingsgerichte therapie toe te passen. Zelf werk ik als psycholoog op de poli revalidatie UMCG en gebruik de methode al meer dan een jaar. Ik heb cursus gevolg bij Arnoud Huibers en vorig jaar de master course van het Korzibsky instituut gevolgd.
groet,
ernst
Beste Ernst,
Dank voor je reactie. Zou je iets over je ervaringen kunnen schrijven? Welke oplossingsgerichte interventies blijken vooral nuttig te zijn?
Bij voorbaat dank,
Coert
Beste Court,
Ik heb een heel breed patienten aanbod van conversie achtige beelden via lichamelijk onbegrepen klachten tot ernstige trauma’s. Het is moeilijk te zeggen welke interventies het meest nuttig zijn. Ik werk veel met schaal vragen en bij intakes vaak met de wondervraag.
Vooral bij lichamelijk onverklaarde klachten is het een zienswijze die veel mensen aangenaam vinden. De focus op wat er wel goed gaat in plaats van de zoektocht naar de diagnose kan helpen. Juist bij het zoeken naar een diagnose die er niet is voelen mensen zich niet gehoord. Oplossingsgericht werken kent dat nadeel niet.
Dus in zijn algemeenheid zou ik zeggen niet specifieke interventies maar de oplossingsgerichte benadering in zijn geheel is perfect te begruiken binnen de revalidatie.
met vriendelijke groet,
ernst
Dag,
Even een vraag: Hoe stel je de wondervraag aan een revalidant?
Als diegene als wonder heeft dat de handicap verdwijnt en dit niet rieeel is..Hoe reageer je hier als hulpverlener op? Ik hoor het graag!
groet Kirsten
Klopt, binnen de revalidatie is het uitgaan van mogelijkheden van de patient -ondanks zijn stoornis en beperkingen door medische oorzaken- een belangrijk gegeven. Je verkent met de patient de reeds gevonden oplossingen en stimuleert de uitbreiding hiervan door de inzet van je eigen vakkennis en de ervaringen van de patient in de praktijk.
In hoeverre er binnen de revalidatie al bewust door alle disciplines de elementen en tools van de oplossingsgerichte therapie gebruikt worden is mij onbekend. Dat het een aanpak is die interressant is om verder uit te werken binnen de revalidatie is wat mij betreft zeker: het past in het revalidatiegericht denken en zou een goede aanvulling zijn.