Hoe kan men het oplossingsgerichte perspectief gebruiken bij kwaliteitsbeleid?
Hoe kan men het oplossingsgerichte perspectief gebruiken bij kwaliteitsbeleid?
Kennisbank onderwerpen: Oplossingsgericht managen, Kwaliteitsmanagement
Kennisbank onderwerpen: Oplossingsgericht managen, Kwaliteitsmanagement
Hoe kan men het oplossingsgerichte perspectief gebruiken bij kwaliteitsbeleid?
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
7 reacties op “Hoe kan men het oplossingsgerichte perspectief gebruiken bij kwaliteitsbeleid?”
Deze vraag is wel erg ruim gesteld. Wanneer je oplossingsgericht bezig bent, ben je dan al niet bezig met een kwaliteitsslag? Of, wanneer ik denk vanuit een kwaliteitsperspectief, doe ik dat dan al niet vanuit een oplossingsgericht kader?
Ik ben benieuwd naar de achtergrond van deze vraag en de situatie, waarin aan beide aspecten vorm gegeven moet worden.
De vraag prikkelt mij nog steeds. In titel ben ik Quality Consultant, wat inhoudt,dat ik wat meer weet over kwaliteitsmodellen en kwaliteitsmanagement dan de gemiddelde Nederlander en weet hoe deze binnen een organisatie vorm en een plek te geven. Die theorie is mooi, maar ook goed om in het achterhoofd te houden. Theoretisch kwaliteitsbeleid kan heel snel remmend werken op een oplossingsgericht kader. Dit lijkt haaks te staan op wat ik eerder heb gezegd, maar ik praat hier over theoretisch kwaliteitsbeleid. De zogenaamde papieren tijger, waarmee je wel mooi kunt zeggen dat je aan een bepaalde norm voldoet. Daar waar kwaliteitsbeleid en het oplossingsgericht perspectief elkaar vinden, is in de continue verbeterprocessen. Indien je deze processen inricht vanuit een oplossingsgericht perspectief, kun je tot iets heel dynamisch komen.
En dan blijft bij mij ‘knagen’in welk opzicht de vraag over kwaliteitsbeleid en oplissingsgericht perspectief is bedoeld.
Beste Erik,
Dank voor je reactie. Jouw opmerking dat de oplossingsgericht methode en kwaliteitsdenken de berichheid op continue verbetering delen onderschrijf ik.
Ik zal iets vertellen over de achtergrond van de vraag. Al een paar keer is mij de vraag gesteld wat oplossingsgericht werken te bieden kan hebben voor kwaliteitsbeleid. Binnen dit thema is oplossingsgericht werken denk ik nog weinig toegepast. Het lijkt me heel interessant om de toepassingsmogelijkheden te verkennen.
Geluiden die mij bereiken zijn dat binnen kwaliteitsdenken de nadruk meestal ligt op het identificeren van fouten en omissies en in mindere mate op sterktes en goed functionerende praktijken. Mogelijk hiermee samenhangend is de observatie dat binnen kwaliteitsprojecten nogal eens wordt vastgesteld dat het moeilijk is om mensen in beweging te krijgen en om energie voor kwaliteitsverbetering aan te boren. Zou het oplossingsgerichte perspectief kunnen helpen om mensen iets enthousiaster te krijgen voor het onderwerp kwaliteit?
Het lijkt me interessant om meer ideeen hierover uit te wisselen.
Interessante discussie. Zelf heb ik bij het coachen gemerkt, dat het kwaliteitsdenken zeer nauw verbonden is met oplossingsgericht werken. Op het moment, dat mensen aan het proberen zijn hun eigen functioneren opnieuw te overzien bv. met behulp van “schaalwandelen:”, komt de kwaliteitsvraag op een heel natuurlijke manier aan de orde. Vervolgens is de stap naar het management (als opdrachtgever) een makkelijkere om op dezelfde manier verder te gan met de ontwikkeling van een organisatie (of delen daarvan). Ben benieuwd of meer menden die ervaring hebben.
Beste Coert,
Jammergenoeg moet ik onderstrepen, dat nog te vaak gedacht wordt in termen van verbeteren wat er fout gaat. Interne audits op basis van een ingevoerd kwaliteitssysteem (of een nul-meting op basis van een in te voeren systeem) missen vaak de slag, om aan te geven wat de sterke punten van medewerkers – en dus de orgaisatie – zijn. De ingerichte verbeterprocessen sluiten daar dan op aan. Het is jammer, dat je op die manier een reactieve organsisatie vormt. Dit is vaak inherent aan het opgelegde karakter van de invoering van een kwaliteitsmodel. Je doet het, omdat je het moet. Je moet aantoonbare kwaliteit leveren richting klanten, branche-organisaties en overheden. Dus wordt er een kwaliteitsmodel omarmt en alles in het werk gesteld om aan de criteria te voldoen (soms noem ik ze ook wel crisisteria). Dit kan erg verstikkend werken op de organisatie en de medewerkers.
Door bij invoering van kwaliteitsmanagement (en later bij audits) al uit te gaan van de sterke punten en deze in het voetlicht te plaatsen, creëer je ruimte voor pro-activiteit. ‘Jongens, op die punten gaat het ontzettend goed! Dank voor jullie inzet. Hoe kunnen we deze punten op datzelfde niveau krijgen?’ Dàt is wat mij betreft, wat kwaliteitsbeleid moet inhouden. Dat is ook, wat ik binnen organisaties probeer op het netvlies te krijgen. Want het levert positieve energie op, waardoor medewerkers zeker bereid zijn tijd en inspanning te leveren, om aan verbeteringen te werken. Daarbij hoef je nog niet eens van kwaliteitsverbetering te spreken. Het gaat om het verbeteren van de organisatie, waardoor jij beter in staat bent je werk zo goed mogelijk te doen. Dat op zich is kwaliteitsdenken. Kwaliteitsbeleid moet zich dus niet richten op het voldoen aan een model, maar op continue verbetering van de organisatie. Hiermee bereik je een werkomgeving, waarin mensen kunnen ontwikkelen en zichzelf verbeteren. Dat dit de kwaliteit van de organisatie ten goed komt, lijkt mij duidelijk.
Hoi Erik,
Als ex-kwaliteitsmanageer/consultant (ISO 9000, TQM, enz.) en de laatste 10 jaar “verandermanager” ben ik 100% met je eens. Je schrijft “Interne audits op basis van een ingevoerd kwaliteitssysteem … missen vaak de slag, om aan te geven wat de sterke punten van medewerkers – en dus de organisatie – zijn”. Er is niets meer demotiverend voor mensen dan continu op “fouten” te worden gewezen (hoe goed ze ook hen best doen). Wellicht zou het handig zijn om de interne auditors een stoomcursus “verandermanagement” te geven. Door de sterktes en postieve ontwikkelingen expliciet te benoemen en “kansen voor voor verdere verbetering/ontwikkeling” aan te reiken, moedig je mensen aan om met eigen oplossingen te komen waardoor ze zichtbaar maken dat ze goed werk leveren.
Hoe dan ook, waardeer ik absoluut je instelling! Waren er maar meer mensen die voor de inhoud gingen in plaats van de papieren!
Mike
Vorig jaar kreeg ik een fantastische tip van een kwaliteitsmanager: “Draai gewoon de grafieken om. In plaats van een foutenlijn die omlaag gaat, krijg je een kwaliteitslijn die omhoog gaat”. Nuttig?
Overigens herken ik dit thema vanuit prestatiemanagement. Gevraagd naar het doel van hun functie antwoorden medewerkers soms: “nul fouten maken”. In prestatiemanagement kan dat nooit het doel zijn, omdat het a) de mensen niet motiveert en b) de klanten niet bindt. Ik ondervang dit door te zeggen dat mensen gemiddeld 5% fout doen, daar mogen ze met hun doelen best onder zitten, maar het management wil ook graag een plan hoe fouten het beste kunnen worden opgevangen. Die opmerking heeft totnutoe veel positieve energie losgemaakt en ook het management stond versteld van de plannen.
Voor mij is wezenlijk aan solution-focused de ontwikkelingsgerichtheid (van goed naar beter) en daarbij hoort ruimte om fouten te maken.