Mijn overtuiging is dat er in veel organisaties een wat overdreven geloof in de waarde van concurrentie bestaat (zie dit artikeltje). Toch kan concurreren onder specifieke condities nuttig zijn. Ik kwam daarvan het volgende interessant voorbeeld tegen. Greg Clydesdale, een Nieuw Zeelandse wetenschapper, deed onderzoek naar het enorme succes van The Beatles. In het bijzonder gebruikte hij The Beatles om het belang van competitie in creativiteit en innovatie aan te tonen. Dat concurrentie een nadrukkelijk rol speelde in de ontwikkeling van de muziek van de Beatles blijkt uit het volgende:
Competitie en rivaliteit waren volgens Clydesdale van belang. Als voorbeeld citeert hij de wens van The Beatles om hun collega-muzikanten, met name The Beach Boys, te verbeteren. “Toen The Beatles voor het eerst luisterden naar Pet Sounds van The Beach Boys en het album gingen analyseren, vroegen ze George Martin of ze net zo’n goed album konden maken. Hij zei dat zij het beter zouden kunnen. En het antwoord van The Beatles was Sergeant Pepper.” Beroemdheid was een stimulans, maar The Beatles bereikten dat met een strategie. “Ze wilden groter dan Elvis zijn. Maar hun focus lag altijd een paar meter verder.”
Ook binnen de groep speelde concurrentie een stevige rol:
De interne rivaliteit, met name die tussen John en Paul, was eveneens een factor van belang en toont aan hoe competitie en samenwerking ineengestrengeld kunnen zijn. Clydesdale haalt Paul McCartney aan: “Dan schreef John Strawberry Fields en dan antwoordde ik weer met Penny Lane.”
Hoe kan die concurrentie zo goed gewerkt hebben binnen The Beatles?
Volgens Clydesdale was de rivaliteit ‘vriendelijk’, voornamelijk omdat de winst ervan gedeeld werd. “De hele groep had voordeel van een goed nummer. En zonder zich te bekommeren om wie het werkelijk schreef, ging het in de boeken als een compositie van Lennon en McCartney.”
Dit lijkt mij een goede analyse. Wat kunnen organisaties hier van leren?
Bronnen: BEATLES ALS STUDIEMATERIAAL
http://masseynews.massey.ac.nz/
