(Uit Paden naar oplossingen). Het verschil tussen oplossingsgericht helpen en trainen is wezenlijk. De trainingssetting is er één waarbij cursisten erop voorbereid zijn dat de trainer een kennisvoorsprong heeft en zijn of haar kennis zonder voorbehoud beschikbaar maakt voor de cursisten. Wanneer cursisten vragen stellen aan de trainer en hier structureel geen duidelijke antwoorden op krijgen maar in plaats daarvan wedervragen, is de kans op teleurstelling groot, zowel bij de cursisten als bij de trainer. .
Een voorbeeld is het sturen op nut via de nuttigvraag. Trainers kunnen cursisten activeren door de nuttigvraag te stellen. Voorafgaand aan de training kun je hier al mee beginnen, bijvoorbeeld door de volgende vraag te stellen aan de cursisten: “Wat zou er wat jou betreft moeten gebeuren in de training om deze zo nuttig mogelijk te laten zijn voor jou?”. Via de antwoorden op deze vraag kun je heel gericht werken aan een trainingsopzet. Vaak zul je merken dat je veel wensen van cursisten kunt honoreren. Indien je specifieke wensen van cursisten niet kunt honoreren (bijvoorbeeld je de benodigde kennis niet hebt) dan kun je hierover van tevoren al duidelijkheid geven. Aan het begin van de training kun je de nuttigvraag ook stellen. De trainer kan bijvoorbeeld de cursisten de vraag stellen: “Waaraan zou je morgen merken dat deze training nuttig voor je is geweest?” Een groot voordeel van deze vraag aan het begin van een training is dat de cursisten meteen geactiveerd zijn en zich hun wensen omtrent de training herinneren. Een ander voordeel is dat de trainer direct kan reageren op de geuite wensen. Ook tijdens de training kan de nuttigvraag een goede rol spelen. Een goed moment om dit te doen is meestal wanneer de cursisten net een bepaalde oefening hebben afgerond. De trainer kan dan bijvoorbeeld het volgende te zeggen: “Neem even een minuut of twee voor je zelf om te bedenken en op te schrijven hoe de oefening die we net gedaan hebben nuttig is voor jou”, of: “Noteer maar even wat je voor jezelf wilt vasthouden uit de oefening die we net gedaan hebben”. In de trainingen van NOAM werken wij met een zogenaamd vasthoudboekje. In dit boekje kunnen cursisten na elke oefening notities maken over de bruikbaarheid van wat zij gedaan hebben. Dit helpt hen om steeds de vertaling van de aangeboden stof naar hun eigen situatie te maken. Aan het eind van de training stelt de oplossingsgerichte trainer vaak opnieuw een dergelijk soort vraag: “Welke dingen uit de training van vandaag zijn voor jou het meest bruikbaar?” en: “In welke situatie zou jij dit graag eens uitproberen?”
Meer voorbeelden van oplossingsgerichte trainingstoepassingen kun je lezen in Paden naar oplossingen.
Plaats/Stem op NUjij.nl
Send a friend
Print artikel
