Gabrielle Oettingen heeft veel onderzoek gedaan naar het effect van nadenken over het slagen in wat je wilt bereiken. Zij kwam er door haar onderzoek achter dat een optimale strategie voor het stellen van doelen is om positief te denken over hoe het zal zijn als je je doel bereikt, terwijl je realistisch denkt over wat er voor nodig is om dit te bereiken. Zij noemt dit mentaal contrasteren (mental contrasting): eerst stel je je voor dat je het doel bereikt, daarna denk je over de obstakels die er op je weg staan. Heidi Grant Halvorson, auteur van Succeed, maakte hiervan de volgende oefening:
Doelen stellen via mentaal contrasteren:
- 1. Pak een stuk papier en schrijf een wens of zorg op die je momenteel hebt. Het kan iets zijn waarover je denkt om het te gaan doen of iets wat je al aan het doen bent.
- 2. Denk nu na over hoe een goede afloop eruit zou zijn voor deze zorg of wens. Schrijf één positief aspect van deze goede afloop op.
- 3. Denk vervolgens over de obstakels die staan tussen jou en de goede afloop.
- 4. Noteer nu een volgend positief aspect van de goede afloop.
- 5. Noteer nu een volgend obstakel
- 6. En nog een positief aspect
- 7. En nog een obstakel
Als je de oefening gedaan hebt, stel je dan de vraag: wat was hier nuttig aan voor mij?
Tags: doelen, Gabrielle Oettingen, Heidi Grant Halvorson, mentaal contrasteren, oefening, Succeed
5 Reacties
Bedankt Gerrit, leuk dat je even laat weten hoe de oefening voor jou werkt
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door Paul Kloosterboer, doenwatwerkt. doenwatwerkt heeft gezegd: Gerrit van Bergeijks reactie op Oefening mentaal contrasteren http://bit.ly/eoAxb4 [...]
Hoi daar,
De kracht die uitgaat van zo’n ‘ingebeelde’ toekomst, een visualisatie is inderdaad sterk.
ik merk het zo bij mezelf :
Enerzijds heb ik ooit beseft dat ik spontaan heel sterk visualiseer wanneer ik echt ergens heel erg naar uitkijk : concreet een ‘visvakantie’ in Denemarken : ik zag me al aan het water staan, ik zag de zonsopgang, hoorde de vogels al, en fantaseerde tot en met wat ik dan best als kledij zou aan hebben. Heel wat anders dan het ‘doelstellingen SMART formuleren’ : het gaat minder over de formulering, het gaat over het zich concreet en levendig voorstellen : over de beleving dus.
Anderzijds ken ik heel goed het gevoel iets heel graag te willen realiseren, waarbij ik tegelijkertijd het gevoel of de overtuiging heb dat het niet zal lukken. Het doel lijkt dan onbereikbaar en de obstakels enorm. Het is me opgevallen dat ik net in dat soort gevallen het doel niet ga visualiseren, maar dat het zo’n abstract veraf plaatje blijft.
Dus ja, net in die gevallen is het goed om het beeld inwendig sterk en concreet op te roepen. Het werkt als een magneet en het geeft zin om aan de slag te gaan met de obstakels. De gewenste verandering in de buitenwereld begint dus van binnen.
groetjes, Marc Mattheessens
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door marc mattheesse, doenwatwerkt. doenwatwerkt heeft gezegd: Marc Mattheessens' reactie op 'Mentaal contrasteren' http://bit.ly/eN8hZD [...]
Dag Coert,
Ik heb het uitgeprobeerd met een goed idee, vind ik zelf, waar binnen de organisatie vanuit de directie wat weerstand tegen is. De manier van mentaal contrasteren vind ik wel nuttig omdat:
* Je begint met je eigen positieve idee en wat er allemaal van kan gaan werken. Dat ziet er dan goed uit. Ik heb er over nagedacht me een beeld van gevormd. Om dat in 4-5 zinnen op te schrijven dat is leuk en krachtig.
* Na iets van 5 regels stap je in de contrast rol. Effect hiervan is dat het idee niet een droom idee wordt, iets fantastisch waarbij je eigenlijk wel weet dat het lastig wordt. Maar het droomt zo lekker!
* Wat het ook nuttig maakt is dat je telkens middels een obstakel in de huid kruipt van degene die het niet zo ziet zitten, bezwaren heeft. Je verdiept je toch in zijn of haar drijfveren. In mijn geval de directeur, hierdoor zal ik niet snel het gevoel krijgen dat die vent alleen maar tegen is. Ik verdiep me in obstakels wat waarschijnlijk ook zijn bezwaren zijn. Die zijn zo reël dat ik ze ook heb bedacht. Dat houdt ons dichter bij elkaar.
* gaande weg kom ik er achter dat door telkens niet te lang alleen maar op de rose wolk te gaan zitten, het idee scherper in beeld komt. Naast de reêle obstakels wordt het meer de moeite waard.
* Ik denk dat je met deze manier meer de gewenste + mogelijke situatie op je netvlies krijgt ipv de ideale situatie.
Groeten
Gerrit