Het artikel dat ik in mijn vorige bericht noemde bevat een prachtig voorbeeld dat ik nog niet kende. De schrijfster, Saskia Tjepkema betoogt dat je bij je ontwikkeling primair de aandacht moet geven aan dingen waar je al goed in bent en niet aan waar je niet goed in bent. Maar voegt ze toe: “Niet dat het onbelangrijk is om te weten waar je kracht niet ligt, integendeel: die zelfkennis is heel erg nodig om goed te worden in je vak! Dat wil echter niet per se zeggen dat je die zwakkere punten ook moet ontwikkelen. Vervolgens beschrijft zij het voorbeeld van voetballer Mühren (of het gaat om Arnold of Gerrie Mühren weet ik niet).
“Er is een beroemde anekdote van de voetballer Mühren, die heel slecht met rechts kon schieten. Zijn trainer liet hem altijd langer blijven om nog eens 50 vrije trappen te oefenen, zodat dat rechterbeen sterker zou worden. Tot hij een nieuwe trainer kreeg die dat onzin vond: ‘Je bent een echte linkspoot. Daar heb ik er niet zoveel van. Als je nou toch na de training blijft, heb ik liever dat je er 50 met links schiet.’ Mühren is, zoals bekend, een zeer gewaardeerde Oranje-speler geworden.”
2 Reacties
GERRIE OF ARNOLD?
Ik heb twee voetbalkenners in mijn kennisenkring gevraagd of het voorbeeld gaat over Gerrie of Arnold Mühren maar ik ben er nog niet uit. Hun antwoorden waren wel interessant trouwens. Gyuri Vergouw, ook bekend als Professor Penalty, antwoordde: “Moeilijke vraag, zowel Gerrie als Arnold zijn ‘linkspoten’ zoals dat in vaktaal heet. En de fotos geven ook geen uitsluitsel,, want volgens mij is de bovenste Arnold en de onderste Gerrie. Over Gerrie doen veel meer verhalen de ronde dan over Arnold…dus ik gok natuurlijk weer op Gerrie. Gerrie was overigens de beste technische speler die Nederland ooit gekend heeft, zie ook mijn interview met hem op strafschop.nl! Kortom, ik heb geen definitief uitsluitsel tot ik de trainer weet, dan is het snel opgelost. Het interview met Gerrie staat hier.
Wim Klooster, een andere voetballiefhebber met een ijzeren geheugen, antwoordde: “Ik ken deze anekdote helaas niet. Ik heb even gezocht op het internet, waar ik het volgende verhaal over Gerrie Mühren tegenkwam, dat juist ingaat op een zwakke plek van hem. Het verhaal begint met de opmerking dat Rinus Michels Gerrie in de zomer van 1968 van Volendam naar Ajax haalde: “De technische kwaliteiten van de Volendammer staan buiten kijf. Juist de tactische discipline, hardheid in het veld en…het kopwerk van Mühren gaven Michels zorgen. Tijdens één van de trainingen in de voorbereiding zag de Ajax trainer Mühren met de ogen dicht en amper loskomend van de grond tegen een bal aan proberen te koppen. ‘Hé Mühren, je lijkt wel een schroevendraaier’, hoonde de Ajax trainer. Mühren had op dat moment waarschijnlijk niet het lef om te zeggen dat Michels waarschijnlijk een kurkentrekker bedoelde en geen schroevendraaier. Vanaf dat moment gaf Michels, die in zijn tijd als speler een absolute ‘kop’specialist was Gerrie Mühren persoonlijk koptraining totdat de Volendammer het onder de knie zou hebben. Later in een interview zou Piet Keizer over Gerrie Mühren zeggen: ‘Toen hij bij Volendam speelde was het een tovenaar. Van Michels heeft hij nooit meer mogen toveren’.” Bron: http://www.degoeieouwetijd.nl/8005_portret.htm. Ik ben ooit in Spanje een historicus tegengekomen die in de jaren ’76-’79 de thuiswedstrijden van Betis Sevilla bezocht vanwege één speler: Gerrie Mühren. Want het toveren was hij niet verleerd.” Kun je je trouwens nog een aflevering van Pisa (dat programma van Harry Vermeegen en Henk Spaan) herinneren, waarin Vermeegen (meen ik) op bezoek ging bij M.V.V., dat voor een trainingskamp op de Canarische eilanden of Mallorca verbleef. Eén opname staat me nog helder voor de geest: in de verte zie je een kleine stip die steeds groter wordt. Het blijkt Gerrie Mühren te zijn, die dichterbij komende een bal hooghoudt. Al jonglerende gaat hij een cafe binnen, bestelt een drankje, drinkt het leeg en verlaat het cafe, zonder dat de bal de grond heeft geraakt. Tenslotte zie je hem weglopen in de richting van de horizon, terwijl de bal nog steeds van de ene naar de andere voet gaat.”
Tot zover de kenners aan het woord. Ik herinner mezelf de techniek van de beide Mührens ook nog wel, vooral van Gerrie. Jammer genoeg kon ik op youtube geen filmpje vinden van zijn tovenarij.
Coert Visser, m-cc.nl
GERRIE OF ARNOLD?
Ik heb twee voetbalkenners bij uitstek in mijn kennisenkring gevraagd of het voorbeeld nu over Arnold of Gerrie Mühren gaat. Gyrui Vergouw, ook bekend als Professor Penalty, antwoordde: Moeilijke vraag, zowel Gerrie als Arnold zijn ‘linkspoten’ zoals dat in vaktaal heet. En de fotos geven ook geen uitsluitsel,, want volgens mij is de bovenste Arnold en de onderste Gerrie. Over Gerrie doen vbeel meer
verhalen de ronde dan over Arnold…dus ik gok natuurlijk weer op Gerrie. Gerrie was overigens de beste technische speler die Nederland ooit gekend heeft, zie ook mijn interview met hem op strafschop.nl! Kortom, ik heb geen definitief uitsluitsel tot ik de trainer weet, dan is het snel opgelost. Het interview met Gerrie staat hier.
Een andere voetballiefhebber met een ijzeren geheugen, Wim Klooster, antwoordde: “Ik ken deze anekdote helaas niet. Ik heb even gezocht op het internet, waar ik het volgende verhaal over Gerrie Mühren tegenkwam, dat juist ingaat op een zwakke plek van hem. Het verhaal begint met de opmerking dat Rinus Michels Gerrie in de zomer van 1968 van Volendam naar Ajax haalde: “De technische kwaliteiten van de Volendammer staan buiten kijf. Juist de tactische discipline, hardheid in het veld en…het kopwerk van Mühren gaven Michels zorgen. Tijdens één van de trainingen in de voorbereiding zag de Ajax trainer Mühren met de ogen dicht en amper loskomend van de grond tegen een bal aan proberen te koppen. ‘Hé Mühren, je lijkt wel een schroevendraaier’, hoonde de Ajax trainer. Mühren had op dat moment waarschijnlijk niet het lef om te zeggen dat Michels waarschijnlijk een kurkentrekker bedoelde en geen schroevendraaier. Vanaf dat moment gaf Michels, die in zijn tijd als speler een absolute ‘kop’specialist was Gerrie Mühren persoonlijk koptraining totdat de Volendammer het onder de knie zou hebben. Later in een interview zou Piet Keizer over Gerrie Mühren zeggen: ‘Toen hij bij Volendam speelde was het een tovenaar. Van Michels heeft hij nooit meer mogen toveren’.” Bron: http://www.degoeieouwetijd.nl/8005_portret.htm
Ik ben ooit in Spanje een historicus tegengekomen die in de jaren ’76-’79 de thuiswedstrijden van Betis Sevilla bezocht vanwege één speler: Gerrie Mühren. Want het toveren was hij niet verleerd.”
Wim Klooster voegde er nog deze herinnering aan toe: “Kun je je trouwens nog een aflevering van Pisa (dat programma van Harry Vermeegen en Henk Spaan) herinneren, waarin Vermeegen (meen ik) op bezoek ging bij M.V.V., dat voor een trainingskamp op de Canarische eilanden of Mallorca verbleef. Eén opname staat me nog helder voor de geest: in de verte zie je een kleine stip die steeds groter wordt. Het blijkt Gerrie Mühren te zijn, die dichterbij komende een bal hooghoudt. Al jonglerende gaat hij een cafe binnen, bestelt een drankje, drinkt het leeg en verlaat het cafe, zonder dat de bal de grond heeft geraakt. Tenslotte zie je hem weglopen in de richting van de horizon, terwijl de bal nog steeds van de ene naar de andere voet gaat.