Ingezonden door Lineke Wassenaar
Ieder bedrijf heeft wel eens te maken met medewerkers die om gezondheidsredenen het bedrijf moeten verlaten. De meest gebruikelijke weg is dan dat deze medewerker wordt aangemeld bij een reïntegratiebedrijf, dat de persoon helpt bij het vinden van een baan. De kosten van deze reïntegratietrajecten zijn hoog, de plaatsingssuccessen vallen doorgaans tegen.
Een aantal bedrijven heeft dit aan den lijve ondervonden en zij wisten niet meer dan dat zij “iets anders wilden”. Deze bedrijven zijn te typeren als “zoekers” volgens de typering van Louis Cauffman. Een tiental “zoekers” zijn rond de tafel gaan zitten om te brainstormen over “en hoe anders”. Van meet af aan hebben we de focus gericht op wat de zoekers eigenlijk wilden, en hoe dat dan anders zou zijn, wanneer de gewenste toekomst realiteit werd. De toekomst werd beschreven in (inter)acties van de diverse betrokken partijen.
Daarna hebben we grondig onderzocht wie zij kunnen betrekken bij het realiseren van hun gewenste toekomst. Wie kan hen helpen of doet dat al, op welke wijze en wat is er nog meer nodig? De bedrijven hebben ervoor gekozen zelf met hun personeel dat het bedrijf moet verlaten aan de gang te gaan. Zij hebben een netwerk van gelijkgestemden ingericht, waarmee zij goede afspraken hebben gemaakt. Een medewerker kan bij de bedrijven in het netwerk een oriëntatiestage lopen, terwijl hij gewoon bij de oude werkgever in dienst blijft. Om de werknemer inzicht te geven in het aanbod van de snuffel mogelijkheden is er door de bedrijven een functiehandboek samengesteld. Om de aansprakelijkheid te regelen is een oriëntatie overeenkomst opgesteld.
Om de mogelijkheden te vergroten zijn nieuwe, andere bedrijven aangesloten. Bedrijven leren van elkaar, en aan elkaar wat werkt. Ook is er inmiddels een flyer ontwikkeld en de website http://www.intersectoralemobiliteit.nl/ gaat een dezer dagen in de lucht. Op die website krijgen diverse netwerkgroepen de gelegenheid met elkaar in contact te komen: uitbreiding dus van het netwerk en haar mogelijkheden.Bedrijven zijn van zoekers naar co-experts gegroeid: ze herkennen hun resourses en weten hen te benutten. Stap voor stap gaan zij voorwaarts. Het enthausiasme is groot. Doordat de mensen in het netwerk enthausiast zijn, weten zij ook de medewerker te interesseren voor een oriënterende stage. Vaker nog komt het voor dat het lezen van het functiehandboek de medewerker in beweging zet en dat deze zelfstandig een baan vindt op de arbeidsmarkt.
Het project loopt nog, en zal eind 2006 worden geëvalueerd. Dan kunnen we ook meer vertellen over de succesfactoren. Nog even wachten dus.
Tags: Cases, Coaching & advisering, Gasten
4 Reacties
Graag zou ik meer willen weten over oplossingsgericht coachen. Ik ben leerkracht in het basis -en hoger onderwijs en heb aan den lijve ondervonden dat er heel slecht wordt omgegaan met leerkrachten die ziek worden. Ik doe momenteel een studie over oplossingsgericht werken in scholen en zie de noodzaak van deze wijze van werken. Vriendelijke groet Helen de Bree
Beste Helen, je kunt meer informatie over verzuimcoaching(en mijn contactgegevens) vinden op http://www.resultaatmo.nl. Je kunt me gerust een email sturen om meer informatie.
[...] inzonden: Gwenda Schlundt Bodien, Linda Hovius, Mark Westerhuis, Erik Kleine, Heleen Vissers, Lineke Wassenaar en Henri [...]
Goede ideeen ontstaan op meer plaatsen tegelijkertijd! Ook wij hebben wij een manier ontwikkeld om met oplossingsgerichte coaching mensen tijdens hun reintegratie te begeleiden. Het gaat dus niet zozeer om mobiliteit maar echt om het oplossen van het verzuim zelf. Uitgangspunt: arbeidsongeschiktheid als leerproces opvatten en coaching gebruiken te leren reintegreren. Er komt veel op iemand af bij ziekte!
Resultaat: soms zijn maar twee gesprekken nodig voor blijvende resultaten. Voorbeeld: een alleenstaande moeder met ernstige burnout, een slechte relatie met de bedrijfsarts en gebrekkige begeleiding door de werkgever. Coaching is pas na 6 weken gestart, toch kon ze 6 weken daarna al beginnen met werkhervatting. Enige maanden later ging ze weer volledig aan de slag – en merkte ze dat ze een nieuwe werkaanpak had ontwikkeld die met minder moeite tot meer resultaat leidde.
We hebben gemerkt dat oplossingsgericht coachen ook werkt bij frequent kort verzuim en verzuimpreventie. Er waren ook prettige, onvoorziene resultaten zoals: mensen gingen hun behandelaars beter aansturen, beter zorg inkopen, hun werk anders inrichten, thuis de taken beter verdelen, meer genieten, enzovoorts.
Binnenkort gaan we het als experiment onderbrengen bij een netwerkorganisatie van bedrijfsartsen, waarbij de bedrijfsarts (in overleg met de werkgever) een deel van de spreekuurtijd overdraagt aan een oplossingsgerichte coach.
Mochten mensen hier meer over willen weten, dan hoor ik het graag. Als het experiment succesvol is, zullen we ook ervaren oplossingsgerichte verzuimbegeleiders nodig hebben in heel Nederland.