Milton Erickson was een vernieuwende therapeut die halverwege de vorige eeuw werkte. Hij was een Amerikaanse psychiater die allerlei tegendraadse opvattingen over therapie had en daar veel succes met oogstte. Veel van zijn ideeën lopen vooruit op de principes van de oplossingsgerichte benadering. Erickson zag niets in diagnostische labels en geloofde sterk in de kracht van mensen om hun problemen op te lossen. Hij was er van overtuigd dat therapie niet lang hoefde te duren en ging er van uit dat een kleine verandering bij de cliënt voldoende was om een grotere verandering mogelijk te maken. Erickson gebruikte paradoxale technieken zoals het voorschrijven van de symptomen en hypnose. Opvallend was verder dat hij gebruik maakte van wat alles wat maar bruikbaar was. Iedere toevallige eigenschap van een cliënt of gebeurtenis in het leven van de cliënt kon voor Erickson een weg naar een oplossing vormen. Een voorbeeld hiervan is de case van het afrikaanse-viooltjes-vrouwtje:
Een oude depressieve vrouw leefde alleen in een grote stad. Ze had geen familie en vrienden en kwam zelden haar huis meer uit. Een bezorgde buur benaderde Milton Erickson die bereid was haar te bezoeken. Hij zag dat het huis verwaarloosd was en vroeg of hij een rondleiding mocht. Door het huis lopend zei hij geen woord. Zijn oog viel op een verwelkt Afrikaans viooltje. Na de rondleiding zei hij: “Ik zie dat je van bloemen houdt?” De vrouw zei dat dat klopte. Erickson stelde vervolgens voor dat Afrikaanse viooltjes ging kopen om te planten in haar tuin. Vervolgens stelde hij voor dat ze elke keer als er in je buurt iemand stierf of geboren werd, een van haar Afrikaanse viooltjes zou gaan sturen zonder dat ze erbij zou vertellen wie de afzender was. Het vrouwtje stemde toe. Ze begon het te doen en al snel verspreidde het nieuws zich dat er een mysterieuze dame was die Afrikaanse viooltjes verstuurde. Bij haar overlijden, vele jaren later, had ze regionale bekendheid verkregen. Er kwamen honderden mensen bij haar begrafenis rouwen en de regionale kranten vermelden dat het Afrikaanse viooltjes vrouwtje overleden was.
Tekenend voor de manier waarop Erickson naar het leven keek, was dat hij over zichzelf ooit zei dat hij het grote voordeel had gehad dat hij als kind door kinderverlamming aan bed gekluisterd was geweest waardoor hij zo goed mensen had leren observeren. In plaats van zich te beklagen accepteerde hij zijn situatie en zette deze om in een voordeel. Zijn verlamming heeft hij overwonnen door zichzelf stap voor stap weer te leren bewegen. Erickson had, naast zijn verlamming, trouwens nog heel wat andere ‘beperkingen’: hij was kleurenblind, dyslectisch, klankdoof en had geen gevoel voor ritme (Cade, 2007).
Tags: Cases, het-afrikaanse-viooltjes-vrouwtje, Mensen, Milton-Erickson, oplossingsgericht-werken
