Stiltecoupé

Hallo,
Ik zou deze meneer erop attenderen dat ik het gesprek kan volgen en dat ik dat niet leuk vind. Dan pas zou ik hem vertellen dat het een stiltecoupé was en dat ik mij niet kon concentreren en toch graag in mijn boek wilde lezen.

Ik zou slechts even geirriteerd zijn en daarna denken laat ieder zijn ding doen. Sluit jezelf af en concentreer je op je boek. Dat geeft positieve energie. Jezelf blijven ergeren levert alleen maar negatieve energie op. Geef anderen ruimte, er moet al zoveel.

Ik vindt het juist een heel mooi voorbeeld. Betrokken persoon zocht een vriendelijke oplossing maar kwam niet zo snel op een goede mogelijkheid. De tweede meneer gaf een kort, duidelijk en sprekend voorbeeld van oplossingsgericht bezig zijn. Dit voorkomt dat er irritatie kan ontstaan en zorgt juist voor positieve energie.
Juist van dit soort voorbeelden kun je veel leren!

Helemaal met Anja eens. Een herkenbare situatie en dit werkt voor mij ook, dank !!

Alleen jammer dat je dus anderen moet wijzen op iets wat ze zelf hadden kunnen zien.

Schijnbaar wist de persoon zelf al, dat hij fout zat en had er geen probleem mee om dat toe te geven. Hij had natuurlijk ook kunnen reageren met iets in de richting van: denk je soms dat ik achterlijk ben. Om te proberen de ruimte die hij had, te behouden.

Dagelijks reizend met de trein van Amsterdam naar Leiden en vice versa en dit al 13 jaar, is het gedrag van pratende, bellende of anderszins mijn leesplezier bedervende typen zodanig irritant, dat de NS er het beste aan zou doen de stiltecoupé af te schaffen. Leuk voorbeeld van die kordate meneer, hoor, maar ik heb het hele scala van mogelijkheden al gehad – van vriendelijk glimlachend iemand even zacht op de schouder tikken en naar het minuscule bordje wijzen tot op barse toon kommanderen. Maar iedere dag weer vriendelijk blijven zal alleen zijn weggelegd voor mensen die reeds een hoge staat van heiligheid hebben bereikt. Tel daarbij op dat op ‘mijn’ traject de eersteklas geheid volloopt met buitenlanders (van en naar Schiphol) die dan ook nog eens niet in de gaten hebben dat het een eersteklascoupé is – en het wordt tijd niet alleen de stiltecoupé maar ook de eersteklas af te schaffen. Oplossinggericht management heet dat.

Beste Marcel,
Altijd vriendelijk blijven lukt inderdaad denk ik niemand. Ik denk dat ook de meest oplossingsgericht werkende persoon weleens lelijk uit zijn slof zal schieten. Of dat in dat geval werkt vraag ik me wel af. Heeft een van de dingen die jij geprobeerd hebt al eens gewerkt? Wie weet trouwens leest een ijverige NS medewerker jouw berichtje en wordt er een keer structureel gewerkt aan het stil houden van de stiltecoupé’s. Misschien is het ijdele hoop, maar ja, je weet nooit. Het zou wel goed zijn want niets is zo lekker als een treinreis die je kunt gebruiken om even lekker wat te lezen.
Hartelijke groet,
Coert

Beste Coert,

Ik vrees dat er toch wat meer factoren een rol spelen dan de manier waarop je het vraagt. Vaak zijn mensen wel bereid om te zwijgen dan wel hun telefoongesprek achter de glazen klapdeurtjes voort te zetten, en dat staat tamelijk los van hoe ik het vraag, maar het is me ook regelmatig overkomen dat men gewoon wat zachter doorpraat (dat is zo mogelijk nog irritanter); je gewoon negeert, zodat je dus een tweede keer de moed moet verzamelen op te staan en met meer aandrang te vragen of men kan zwijgen; of vindt dat men niet stoort en gewoon doorgaat, de hufterige types, zal ik maar zeggen. Waar het me meer om gaat is dat de NS onvoldoende doet om de stiltecoupé ook echt stil te laten zijn. Ik weet niet of het is opgevallen, maar de logo’s die zijn aangebracht zijn ridicuul klein (4*4 centimeter om precies te zijn) wat het erg makkelijk maakt om te zeggen ‘och helemaal niet gezien’, en ze zijn op absurde plaatsen aangebracht, bijvoorbeeld boven de deur terwijl je net een klein trapje afloopt en dus helegaar niet naar boven kijkt. De handhaving is verder om te treuren, ik heb het zelfs al een paar keer meegemaakt dat ik de conducteurs – vriendelijk en beleefd hoor – moest vragen om niet te gaan zitten kwekken in de stiltecoupé. Om te testen wat er gebeurt als je de conducteur vraagt om iemand het zwijgen op te leggen, krijgt je eerst de vraag voorgelegd of je de persoon zelf al hebt aangesproken (twee maal gebeurd). Dat is natuurlijk een bizarre vraag – ik ben toch niet in dienst bij de NS – maar zorgt ervoor dat je publiekelijk ook nog even te kijken wordt gezet als een slap type als je ‘ja’ zegt.

Oplossingsgericht management zou dus moeten bestaan uit 1. het veel zichtbaarder maken van het verschil tussen stilte- en niet-stiltecoupé’s door visuele kenmerken (logo’s, tekst op deur e.d.) en 2. consequente handhaving met repercussies bij overtreding van de regel (waarom wel een forse boete opleggen als je geen of niet het juiste kaartje hebt, en in dit geval niet?). Verder zou het fijn zijn als het besef door zou breken bij de burger dat je een telefoon niet HOEFT op te nemen, nee sterker nog, dat je hem zelf UIT kan zetten. Maar probeer dat maar eens voor elkaar te krijgeen.

De laatste tijd kies ik er soms voor om juist niet in de stiltecoupé te gaan zitten. Dat heeft twee voordelen: het is er eens stuk stiller EN ik erger me niet als men belt of kwebbelt, want het mag. Ook een oplossing hoewel…

Mocht de vraag bij je opkomen of ik mijn ‘oplossing’ wel eens heb voorgelegd aan de NS: jazeker. Het antwoord was een oorverdovend zwijgen, zelfs geen ontvangstbevestiging van mijn brief. Het is dat ik in hartje Leiden woon en in hartje Amsterdam werk, dus de auto is geen optie, maar om nou te zeggen dat de prijs in verhouding staat tot de prestaties, nee.

Hallo Marcel, die oplossingen die jij voorstelt spreken me aan. Duidelijkere bordjes en betere handhaving. Je hebt wat mij betreft gelijk als je zegt dat dit primair de verantwoordelijkheid van de NS is. Ook kan ik me je irritatie voorstellen over het feit dat de NS wel strikt is met de boetes (die in mijn ogen trouwens absurd hoog zijn en niet fair opgebouwd) maar niet bereid is om klanten te helpen bij dit soort dingen. Dat de NS geen echte concurrentie heeft, maakt het denk ik makkelijk voor ze om zich weinig aan te trekken van kritiek van klanten. Dat is jammer. Tot die tijd moet je denk ik dingen bedenken die je zelf kunt doen die ertoe bijdragen dat je er zo min mogelijk last van hebt. Wie weet is er een NS medewerker die dit leest en die de schoen aantrekt en aan de slag gaat om de dienstverlening te verbeteren.

Bij al het bovenstaande kan ik ook nog aantekenen dat de omroepinstallatie opvallend vaak in stiltecoupés oorverdovend hard staat. Zal het eens meten maar ik overdrijf niet als de 100 DBA vaak wordt overschreden.
Alweer een reden om juist niet in een stiltecoupé ta gaan zitten. 

Bellen in de stiltecoupe is erg vervelend, maar daarvoor heb ik nu een klein apparaatje bij mij niet veel groter dan een GSM. Dit apparaat kan elk GSM gesprek binnen 30 seconden afbreken. Meegenomen vanuit de VS, en het werkt als een trein!

Ook ik heb al verschillende keren mensen vriendelijk verzocht of ze niet willen bellen in de stiltecoupé. Maar het is gewoon onbegonnen werk. Bij elk station komt er geheid een volgende beller bij!
Dat ik na een lange werkdag helemaal geen zin heb publiek te zijn bij het gemiddelde volstrekt onboeiende telefoongesprek spreekt voor zich. Maar in de avondspits is het mogelijk nog erger want er zitten dan meteen vijf mensen te bellen. Moet ik die allemaal vriendelijk benaderen? Ik krijg inmiddels echt neigingen om heel hard te gillen dat iedereen z'n tetter moet houden. Het geklep overstijgt zelfs het geluid van de ipod!
Ik heb een conducteur getipt om het gewoon om te roepen na de riedel 'u bevindt zich in de intercity naar…'. Dat je aan bagage moet denken bij het verlaten van de trein wordt ook gezegd. Nou lijkt me dus simpel zat zo'n toevoeging. De meeste mensen zijn helemaal niet onwillig, je moet ze gewoon opvoeden. En dan stug volhouden. Dan wordt het opeens een stuk vanzelfsprekender.
Ik heb zelfs al overwogen zelf een stel mooie opvallende raamstickers te laten drukken en er regelmatig een paar te plakken als ik langs een stiltecoupé loop. Ja raamstickers voor aan de buitenkant zodat die er niet af gepulkt worden zoals nu gebeurt met die weinig zichtbare stilte -S- silence-decoratie.
Misschien dat de NS dan wakker wordt?
Nou, dit luchtte al fijn op, want vanavond zaten er ook weer drie bellers van Utrecht naar Gouda.

Ik hoop dat de NS wakker wordt! (in dit opzicht en andere opzichten)

Ik reis nauwelijks met de trein. Gisteren liet ik de auto staan en liet me met de trein vervoeren. Ik maakte kennis met het fenomeen stiltecoupe: Een conducteur,die in stilte weggedoken zat een aantal stoelen verderop. De onzichtbare NS.

Onzichtbaar, en betuttelend. In mijn studententijd werkte ik als railtender en was het gezellig reizen in de trein. Dat lijkt veranderd. Er zijn geen rookcompartimenten meer en de stiltecoupe heeft zijn intrede gedaan.

Ik heb niets tegen stilte ruimtes. Stilte doet je bezinnen. Echter, een stilteruimte in de trein is niet zinnig. De trein is openbaar vervoer en een plek van ontmoeting.
Ik roep al die stilte minnende treinreizigers op om eens 30 uur in een Indiase trein te reizen. Daar is geen stilte, maar daar wordt geleefd.
Heb respect voor elkaar, maar betuttel niet! Nederland schiet te ver door in verbieden en breekt daarmee vervorwen vrijheden af.
De controle schiet door. Ook waar ze juist moet zijn, want die conducteur gisteren zat weggedoken in de stiltecoupe.
 

Herkenbaar!
Erger me ook dagelijks aan mensen die bellen of luid aan het praten zijn in de stiltecoupé. Als je er wat van zegt op een vriendelijke manier met een lach, zonder beschuldigend te zijn, reageren mensen er meestal wel normaal op.

Zie ook deze hyves:
http://stiltecoupe.hyves.nl/

De stiltecoupé in zijn huidge verschijningsvorm  biedt ongekende mogelijkheden voor de geknechte en getiranniseerde roker…
Als rezigers in een stiltecoupé niet stil willen zijn, dan steekt u, indien u een roker bent, gewoon een sigaret of sigaar op of u gaat heerlijk een pijp roken… Komen de reizigers in de stiltecoupé bij u klagen…. dan weet u wat u moet doen… gewoon wijzen op het raam waarop staat  “geschreven”: stilte/silence.
U kunt natuurlijk verwachten dat u binnen de kortste keren een conducteur/conductrice op uw “dak” heeft…Wedden dat hij/zij ineens in staat blijkt effectief op te treden….

Laatst nog toegepast:

Ik zat te werken in een stiltecoupé en bij Utrecht stapten twee jongedames in die net hadden geshopt. Ze praatten niet vervelend hard, maar aangezien de coupé volledig stil was, was het wel erg aanwezig.

Soms kun je aan mensen zien dat ze gewoon niet doorhebben dat het een stiltecoupé zitten, maar.. dat áls ze het zouden weten, dat ze zich er wel aan zouden houden. Misschien een vorm van vooroordelen; dat is dan maar niet anders.

Enfin, deze twee dames waren dus van het kaliber dat ze zich aan de regels zouden houden, mits ze wisten dat het een stiltecoupé was. Nu wilde ik ze dat ook duidelijk maken, maar zonder meteen geïrriteerd of zeurderig over te komen.

Na even denken had ik het, en het werkte als een trein (slechte woordgrap). Ik wachtte totdat beide dames heel even stil waren en deed toen alsof mijn telefoon overging. Ik nam hem op met: ‘hee, vind je het goed als ik je straks terugbel? Ik zit in een stiltecoupé. ‘ Beide dames (nieuwsgierig als ze waren) luisterden naar het korte gesprek en realiseerden zich dat ze in een stiltecoupé zaten.

‘Oh oops… nah… praten we zo wel verder.’ En klaar was het! Het werkte echt prima en ik kan ‘m iedereen aanraden!

Leuk voorbeeld, bedankt!

Coert en Marcel, waarom zou je niet altijd vriendelijk kunnen zijn? Vriendelijk zijn is gratis en kost veel minder energie dan uit je slof schieten, wat een professionele oplossingsgerichte werker volgens mij ook echt niet mag (zou mogen) doen .

Ik gebruik altijd het voorbeeld van de caissiere bij AH, die op een drukke zaterdag 500 klanten aan haar kassa krijgt. 500 x met een dikke glimlach “heeft u een bonuskaart? spaart u ook zegels? spaart u airmiles? heeft u ook een flessenbon?” is natuurlijk oersaai om te doen, maar weet je, je kunt het maar beter gewoon wel doen, want dan heb je ook 500 tevreden klanten aan je kassa en dus een leuke dag. Vriendelijk zijn is een kunstje, je hoeft alleen je gezicht maar zo te zetten en het komt vanzelf. In je werk moet je dat eigenlijk altijd doen, is mijn mening. Dat heet een professionele houding en daar is niks onechts aan. Je klanten /leerlingen /clienten /medewerkers hebben geen boodschap aan jouw humeur of problemen van prive-aard.

Functioneel boos zijn, dat is iets anders en dat kan ook professioneel. Maar dan doe je dat dus gepland en gecontroleerd.

Dat dan weer doorvertaald naar dit treinvoorbeeld: allebei kan, maar waarom zou je onvriendelijk zijn? De oplossing van de nieuwe binnenkomer bewijst dat het heel simpel is en goed werkt.  Ik vind het jammer dat in Nederland wellevendheid – want daar heb ik over – zo gescheiden is geraakt van het dagelijks leven. We willen zelf dat de caissiere / conducteur etc vriendelijk is tegen ons, maar even later gaan we zelf blaffen tegen iemand met een iPod op.

Als we nu eens allemaal tegen iedereen die we tegenkomen weer vriendelijk gaan doen. Zou dat de lucht niet enorm klaren?

Halo Anna, bedankt. Ik ben het met je eens dat vriendelijk vaak veel beter werkt.

Beste Nonoi,

Een stiltecoupe is denk ik wel zinnig en niet betuttelend (ik heb een gruwelijke hekel gekregen aan dat woord als excuus om geen rekening te hoeven houden met anderen).
Zelfs als je een trein als ontmoetingsplek ziet, ik denk dan eerder aan een terrasje of plein/park dat je bewust daarvoor opzoekt terwijl je een trein opzoekt om van A naar B te komen, is bellen in een groep geen op de groep gericht sociaal gedrag. Ook daarom gaat de vergelijking niet op.

Zo’n stiltecoupe is voor alle “rijdende rechters” (oudere zeurpieten dus) weer een mooie aanleiding om te gaan klagen en andere mensen proberen de wet voor te schrijven. Bij het minste of geringste komt er nu zo’n rubbernek naar je toe of je maar vooral geen enkel geluidje wil maken.
Als ik voor heel veel geld een kaartje heb gekocht en na veel moeite een zitplek heb kunnen bemachtigen, dan ga ik gewoon praten met m’n reisgezelschap, ook al is het zo’n stiltecoupe. De NS kan wel allerlei regeltjes verzinnen, maar ik ben de klant en ik bepaal met inachtneming van de normale fatsoensnormen zelf wat ik doe. En op een normale manier praten in de trein hoort daar gewoon bij.
 

Ach, dictator johan bepaalt in zijn uppie de regels van de maatschappij en meteen ook maar even dat niemand last van hem mag hebben want hij bepaalt wat overlast is of niet.
Even voor de duidelijikheid: al die andere reizigers waar jij je aan ergert (omdat ze rust willen) hebben ook betaald voor hun kaartje, iets wat kennelijk even niet tot je is doorgedrongen, en hebben dus evenveel recht als jij op een prettige reis.

Mensen als Johan -asocialen- zijn het moeilijkst, die blijven gewoon zitten bulderen en hebben schijt aan anderen, zoals de mensen die daar zitten om te werken, slapen of lezen. Dat het maar 1 van de 10 wagons betreft maakt hem niks uit. Maar in één ding heeft hij gelijk: Als de trein helemaal vol is, dan vind ik de stilteregel niet eerlijk. Sommige telefoongesprekken moeten bijvoorbeeld gewoon gevoerd worden.
Verder heb ik gemerkt dat het alleen zin heeft om er iets van te zeggen als er maar één overtreder is. Heel belangrijk is dan om op een sympathieke manier jouw frustratie te beschrijven, zonder een rationeel debat aan te zwengelen.
“Ik vind het altijd erg rot om te moeten zeggen, maar ik wilde heel graag nog even slapen, want dat is vannacht niet gelukt. Zouden jullie alstjeblieft stil kunnen zijn?”
Dit werkte vanochtend bij een stel dames die net waren begonnen de onzin van de stiltecoupe te ridiculiseren, zoals Johan hierboven dat ook doet. Zonder mij verder aan te kijken (veel mensen ervaren een terechtwijzing letterlijk als gezichtsverlies) liepen de drie dames naar een andere coupé, waardoor ik ook daadwerkelijk nog even heb kunnen slapen.