Hier is nr. 2 van mijn 10 misvattingen over oplossingsgericht werken: “in oplossingsgerichte gesprekken is geen ruimte voor het uiten van emoties”.
Oplossingsgerichte interventies zijn primair gericht op gedrag, niet op emoties
In hun interventies begeleiden oplossingsgerichte professionals hun cliënten constant richting gedragsmatige beschrijvingen van hun gewenste situaties. Dit helpt cliënten om een gevoel van richting te krijgen, het stelt hen in staat om vooruitgang te monitoren en het geeft hen energie. Feitelijk is zo dat zo gauw positieve gedragsbeschrijvingen door cliënten is gemaakt, dit neiging in hen oproept om precies dat gedrag te gaan vertonen (meer daarover kun je hier lezen). Ik denk dat je terecht kunt zeggen dat er in de oplossingsgerichte aanpak minder nadruk ligt op emoties. In twee bekende oplossingsgerichte boeken (Interviewing for solutions en Handbook of solution-focused brief therapy wordt het woord ‘emotie’ in de index zelfs niet genoemd; hetzelfde geldt voor mijn boeken Doen wat werkt en Paden naar oplossingen).
Oplossingsgerichte coaches stellen in het algemeen geen vragen over emoties
In andere coachings- en therapieaanpakken wordt vaak wel vragen gesteld over emoties, zoals: “hoe voelde je je toen dit gebeurde?, ”hoe voel je je nu?” en “wat doet dit met je?”. Praten over emoties in deze aanpak is misschien gebaseerd op assumpties als: 1) praten over emoties kan inzicht geven in de oorzaken van problemen en 2) praten over emoties kan nuttig zijn voor cliënten om stoom af te blazen. In de oplossingsgerichte aanpak gaan we van deze twee assumpties niet uit. Praten over emoties als manier van informatie over de oorzaken van problemen te krijgen is niet relevant in deze aanpak omdat het analyseren van oorzaken geen deel uitmaakt van de aanpak. Praten over emoties om cliënten stoom af te laten blazen is ook niet iets wat oplossingsgerichte coaches doen omdat ze ervan uitgaan dat stoom afblazen niet nodig is voor het boeken van vooruitgang en mogelijkerwijs zelf nadelig kan werken voor het bouwen van oplossingen.
Maar het uiten van emoties door cliënten is vaak een nuttig deel van oplossingsgerichte gesprekken
Dit gezegd hebbend is het belangrijk om te benadrukken dat er bij oplossingsgericht werken bepaald geen taboe rust op het uiten van emoties. Oplossingsgerichte coachen vertrouwen erop dat cliënten kunnen bepalen wat ze het meest zinvol vinden om te doen en te zeggen op elk moment in het gesprek en het uiten van emoties is daarop geen uitzondering. Daarom wordt het uiten van emoties nooit ontmoedigd. Zoals Insoo Kim Berg zei werken oplossingsgerichte professionals met wat er ook naar ze terugkomt. Het is gebruikelijk dat cliënten zich in emotionele termen uitdrukken. Oplossingsgerichte coaches zullen dit nooit negeren of ontmoedigen. In plaats daarvan zullen begrip en erkenning tonen van waar cliënten mee zitten. Wanneer cliënten merken dat de coach zich realiseert dat ze boos of verdrietig zijn dan helpt dit om de samenwerking tussen hen te versterken en de intensiteit van de emotie neemt vaak wat af. Vervolgens gaat de oplossingsgerichte coach op een constructieve manier verder. In plaats van de emoties te labelen of hun oorzaken te diagnosticeren wordt een vervolgvraag gesteld die een bijdrage kan leveren aan het bouwen van oplossingen. Terwijl dit proces van oplossingen bouwen verder gaat komen vaak positieve emoties naar boven die de negatieve emoties verdrijven.
2 Reacties
[...] hun cliënten constant richting gedragsmatige beschrijvingen van hun gewenste situaties[...]) ManagementSite Netwerk Tweet Laatste [...]
[...] 2) in oplossingsgerichte gesprekken is geen ruimte voor het uiten van emoties [...]