Lange tijd hebben coaches, therapeuten, counselors en adviseurs hun rol gezien als experts op wier advies hun cliënten zouden kunnen en moeten leunen. Gedurende de tweede helft van de 20e eeuw begon dit heel langzaam een beetje te veranderen. In 1958 schreef Ludwig Wittgenstein in zijn boek Philosophical Investigations:
“Een … probleem heeft de vorm: “Ik weet mijn weg niet.”
In de oplossingsgerichte benadering helpen professionals hun clienten om zich een duidelijk beeld te vormen van wat ze willen bereiken en ze helpen hen om dingen te vinden die ze kunnen doen om stappen in de gewenste richting te zetten. Hierdoor worden clienten als het ware de helden van het oplossingsgerichte proces. In 1994 schreef Steve de Shazer, medebedenker van de oplossingsgerichte aanpak, in zijn boek Words were originally magic, het volgende hierover:
“Vaak beginnen clienten aan het eind van een sessie hun weg te weten of ten minste het vertrouwen te krijgen dat ze hun weg zullen vinden.”
