Vandaag en gisteren gaf ik in Antwerpen een training oplossingsgericht werken aan ervaren coaches. Aan het begin van de tweede dag vroeg ik hen om in één zin te beschrijven wat zij zien als kern van oplossingsgericht werken. Hier zijn de drie definities die naar voren werden gebracht:
1. Mensen helpen om op een positieve manier zelf oplossingen te vinden.
2. De kern van oplossingsgericht werken is om aansluitend op het perspectief van de coachee via het laten beschrijven van positief gedrag toe te werken naar een gewenste situatie.
3. Toekomstgerichte methodiek die op korte termijn de klant aanzet tot het formuleren van een positieve gedragsbeschrijving die hen op weg zet om de door hem gewenste situatie te bereiken via zelfgevonden interne oplossingen.
Welke van deze drie beschrijvingen vindt u de beste?
12 Reacties
Bedankt Peter!
Ik ben het helemaal met Peter eens. De eerste springt eruit en spreekt direct aan. Het is een soort elevator pitch. De twee andere moet je eerst 2 keer lezen.
De eerste: simply the best!
Moeilijk hoor! In de tweede en derde definitie is het doel belangrijk, maar eigenlijk zit dit al in het woord ‘oplossing’. Omdat ik denk dat oplossingsgericht werken meer een houding is dan een methologie, coachingsmethode of truuk, ga ik voor de eerste definitie. De gesprekspartner kan immers ook heel goed een medewerker, vriend of familielid zijn.
Bedankt Nienke en Paut
Inderdaad de eerste is de best, omdat hij zo kort en krachtig is. Ik heb alleen een probleem met het woord ‘helpen’. Ik zou zelf voor ‘begeleiden’ kiezen.
Henri
Naar mijn idee zijn ze alledrie niet goed, omdat de training is gericht op coachen en niet op oplossingsgericht werken. Dus gaat het om het coachen van mensen die oplossingsgericht wiilen werken en daar gaan de definities ook over: het coachen. De beste kan ik dus niet aanwijzen. Het woord positief lijkt me overbodig aangezien dat een heel subjectief kenmerk is. Volgens mij is oplossingsgericht werken het uitvoeren van activiteiten die kunnen leiden tot het opheffen van een geïdentificeerd probleem. Kortom: iets doen met het doel om een bekend probleem “geen probleem meer” te laten zijn. De coach kan helpen om dat te realiseren en daarbij kan je verschillende vormen van coaching toepassen.
Ik sluit me aan bij coacher. De definities gaan niet over “oplossingsgericht werken” maar over het coachen van mensen om oplossingsgericht te werken. En wat dit betreft zijn alle drie definities best aardig. De definities zijn mij echter alle drie een brug een te ver. Het gaat niet om Mensen helpen om op een positieve manier zelf oplossingen te vinden. Maar gewoon om op een positieve manier zelf oplossingen te vinden. Of nog korter: ‘samenwerken aan oplossingen.
de eerste omdat deze simpel en krachtig is, met de vervanging van ‘helpen’ door ‘ondersteunen’
Met de eerste definitie kan je naar mijn opvatting de intentie naar anderen toe duidelijk maken.
Het eerste woord “helpen” is de zwakste schakel van de definitie. Ondersteunen lijkt me ook niet handig, want het vooronderstelt (evenals helpen) een niet eindigende interactie.
Coachen / aanwijzingen geven om zelfstandig in staat te worden oplossingen te vinden voor de eigen beperkingen of problemen lijkt mij de intentie van deze methodiek.
Het zou voor mij in het vak Ergotherapie een eigenschap dienen te zijn; maar ik onderken inmiddels ook mijn eigen valkuilen.
Nu nog een beter woord vinden voor “coachen”.
De eerste definitie legt goed de nadruk op belangrijke zaken als positief en zelf oplossingen vinden. Er spreekt duidelijk de overtuiging uit dat coachees zelf kunnen ontdekken wat goed voor hen is en wat ze willen bereiken. Een coach steunt hen hierbij met behulp van taalstrategieën en nuttige gereedschappen. Vervang helpen door steunen. Insoo Kim Berg en Peter Szabo gebruikten ook het woord steunen.
Ik ga voor de eerste definitie Coert omdat deze in deze beschrijving de woordkeuze zo eenvoudig is. En dat sluit voor mij het beste aan bij mijn beleving van oplossingsgericht werken.