Marc van Os stuurde de volgende bijdrage:
In nieuwsbrief 120 berichtte ik over het nut van het 4SFC model van Coert en Gwenda in mijn werk. In dit artikel wil ik nader ingaan op de ervaring die ik met het model opdeed in een casus met een Nederlandse filmproductiemaatschappij.
De ondersteuningsvraag kwam via mijn mediation netwerk van een mediator die jarenlang bij het Nederlands Filmfonds heeft gewerkt, Monique Wolf. Zij werd benaderd door een haar bekende filmproducent die verzuchtte dat de ontwikkeling van een filmproductie meestal moeizaam verloopt. Naarmate de productie vordert en er meer creatieve mensen bij betrokken raken ontstaan er escalerende momenten en soms ook hardnekkige conflicten. De directeur / producent en twee van haar collega producenten erkenden deze problemen en kwamen tot de conclusie dat zij degenen zouden moeten zijn om deze negatieve spiraal te doorbreken. Hun manier van werken kent al vele momenten van reflectie en professionalisering en in dit kader namen zij het besluit er daadwerkelijk iets aan te doen.
We besloten samen de vraagstelling te verhelderen en de veranderbehoefte nader te specificeren. We formuleerden een aantal duidelijke doelstellingen uit dit gesprek die deels vroegen om training en deels om coaching (helpen). Het helder vaststellen van de rol van ons als trainer / coach en van de rol van producent in de verschillende fasen van de totstandkoming van een productie was belangrijk. Het 4 SFC model in een dubbele dimensie!
In een eerste bijeenkomst spraken Monique en ik af een primaire trainingsrol aan te nemen met daarbij momenten van helpen (coachen), wanneer het zou gaan om het geleerde in de eigen praktijk toe te passen. Al spoedig bleek dat in de eerste trainingssessie de aangereikte informatie aanleiding gaf tot levendige discussies en behoefte om ervaring uit te wisselen. We maakten een switch van algemene doelstellingen die het uitgangspunt vormden, naar specifieke persoonlijke veranderbehoeften. Deze persoonlijke veranderbehoeften bleken te maken te hebben met de rollen die de producenten innemen in elke fase van het productieproces. Dit bleek een grote ontdekking. De behoefte ontstond om het productieproces door te lopen op de rollen die een producent doorgaans inneemt en daarnaast de persoonlijke invulling.
Wij zelf veranderden onze rol van een primaire trainende rol naar een primaire helpende (coachende rol). Doordat we het 4SFC model kenden maakte dit het switchen mogelijk zonder verwarring teweeg te brengen, ook naar de producenten toe. Zonder kennis van dit model zouden wij het idee hebben gehad dat wij ons doel hadden gemist en e.e.a. niet goed hadden voorbereid. In plaats van een frustratie waarbij wij onze voorbereiding niet kwijt konden, herkenden wij de behoeften van de producenten en een passende rol, waardoor we naadloos aan konden sluiten bij de behoefte. Na de eerste sessie ontstond er een schema waarbij de productie van een film onderverdeeld werd in een pré productiefase, een productiefase en een postproductiefase. Per fase bleek het mogelijk de rollen van de producenten hierin onder te brengen en te onderscheiden. We besloten een trainingsmoment in te lassen en het 4SFC model te introduceren. Aan de hand hiervan kwamen tijdens het coachingsmoment daarop volgend, de producenten erachter dat in bepaalde fasen de sturende rol en de helpende rol wel eens door elkaar liepen, waardoor verwarring ontstond en men dilemma’s tegenkwam. Dit bleek een angel te zijn in de escalerende dynamiek binnen de productie. Het 4SFC model bleek een doeltreffend kader om de rollen en de rolverdeling in te plaatsen. Men was ook hierdoor in staat om te verklaren waarom dingen anders liepen dan gewenst en wat er in de plaats daarvan nodig zou zijn geweest.
De volgende sessies werden ingevuld met de evaluatie na het oefenen met de nieuw aangeleerde vaardigheden. Hierop aansluitend werden de rollen aangescherpt en ervaringen geëvalueerd en bijgesteld. Daarnaast werden communicatieoefeningen gedaan, passend bij de rollen en bij “moeilijke types” die ook in de filmwereld kunnen voorkomen.
Uiteindelijk leidde de sessies tot een “kompas” als leidraad voor de rol van de producent in de verschillende fasen van een filmproductie. Het is de bedoeling dat dit in een breder kader wordt ingezet.
Het 4SFC model bood ons dus een dubbel kader:
- door onderscheid te maken tussen een trainende en een helpende rol konden wij goed aan sluiten bij de behoeften van de producenten, door voor de rollen
- mandaat te vragen door het verhelderen van de rollen van de producenten en deze aan te scherpen tijdens het productieproces met de bijbehorende communicatieaspecten.
De bijdrage van Coert en Gwenda in de vorm van het 4SFC model vormt voor mij een zeer belangrijke basis in mijn werk als coach, trainer en mediator. Ik wil Coert en Gwenda dan ook nadrukkelijk bedanken voor hun bijdragen aan het oplossingsgericht werken in het Nederlandse taalgebied!
Monique Wolf en Marc van Os
