Mensen willen betekenisvolle en zorgzame relaties met andere mensen hebben en bouwen en ze willen dingen doen die een positief verschil voor anderen opleveren

Door: Coert Visser Gepubliceerd op 16 jan, 2011 in de rubriek Coaching & advisering, Gespreksvoering, Leidinggeven, motivatie, Onderzoek
Kennisbank onderwerpen: Oplossingsgericht managen, Zingeving

Het belang van verbondenheid
Mensen willen niet alleen autonoom zijn, ze hebben er ook een sterke behoefte aan om zich verbonden te weten met andere mensen. Met andere woorden: mensen willen graag betekenisvolle en zorgzame relaties met andere mensen te hebben en bouwen en willen graag dingen doen die een positief verschil voor anderen opleveren. Vanuit een evolutionair perspectief kan worden uitgelegd dat we niet alleen bepaalde competitieve en egocentrische tendenties hebben maar ook sociale, altruïstische en coöperative tendenties die ten minste even belangrijk zijn, zoals het streven naar rechtvaardigheid, het streven naar reciprociteit en het streven naar het behoren tot één of meerdere groepen. Onderzoek naar zelfdeterminatietheorie (Visser, 2010) heeft laten zien dat de behoefte aan verbondenheid een sterke en universele behoefte is van mensen. Bevrediging van deze behoefte aan verbondenheid is gebleken belangrijk te zijn voor de internalisatie van externe eisen. Via verbondenheid worden we gesocialiseerd en vinden we betekenis in het leven.

Ondersteunen van verbondenheid
Als coaches, managers en docenten kunnen we de perceptie van verbondenheid van onze cliënten, medewerkers en leerlingen zowel ondersteunen als ondermijnen. Factoren waarvan bekend is dat ze de perceptie van verbondenheid ondersteunen zijn: 1) informeren naar de zienswijzen en zorgen van individuen, 2) erkennen van de perspectieven van individuen, 3) benadrukken van de uniciteit van individuen en 4) scheppen van cooperatieve leer- en verandermethoden. Factoren waarvan bekend is dat ze de bevrediging van de behoefte aan verbondenheid kunnen ondermijnen zijn: 1) benadrukken van competitie, 2) niet-responsief zijn of individuele zienswijzen en zorgen van de hand wijzen en 3) individuen behandelen als uitwisselbaar.

Oplossingsgerichte ondersteuning van verbondenheid
De oplossingsgerichte benadering biedt enkele perspectieven en technieken om de bevrediging van de behoefte aan verbondenheid te ondersteunen. Hier zijn enkele voorbeelden: 1) er wordt gevraagd naar gezichtspunten en meningen van cliënten en deze worden erkend, 2) normaliseren: de zorgen en problemen van cliënten worden gedepathologiseerd, 3) reframing: alternatieve positieve interpretaties van schijnbaar negatieve opmerkingen en gedragingen door cliënten worden aangeboden en 4)  relatievragen: cliënten worden uitgenodigd om oplossingen in interactionele termen te beschrijven.

Tags: oplossingsgericht, psychologie, SDT, Solution-focused, verbondenheid

• Tweet