Sprak de video van goochelaar en zakkenroller Apollo Robbins je aan? Leuk toch? Maar dat is niet de enige reden dat ik de video interessant vindt. Zoals de wetenschappers in de video uitleggen kan de neurowetenschap veel leren van goochelaars over hoe het zenuwstelsel werkt. Goede goochelaars en illusionisten zoals Apollo Robbins en Derren Brown zijn meesters in het manipuleren van het zenuwstelse om de illusie van magie te creëren.
Zoals de wetenschappers uitleggen is een groot deel van wat zij doen – naast het tonen van de nodige vingervlugheid- de aandacht van hun publiek afleiden van bepaalde plekken en toeleiden naar andere plekken. Zoals uitgelegd wordt in de video is de menselijke geest beperkt in de zin dat hij niet in staat is zich op meerdere dingen tegelijk te richten. Wanneer je je richt op één ding onderdruk je alles om je heen. De goochelaar schept een gebied van aandacht zoals een filmregisseur zijn camera op bepaalde gebieden richt. Zoals de video toont richt de goochelaar de aandacht van het publiek op een bepaalde plek die belangrijk lijkt maar dat niet werkelijk is. Er gebeurt niets belangrijks daar. Tegelijkertijd wordt de aandacht weggeleid van een andere plek die wèl belangrijk is. Derren Brown legt dit proces in zijn laatste boek, Confessions of a conjurer, aan de hand van het volgende diagram uit:
Dit proces van het leiden van de aandacht van een andere persoon is iets wat niet alleen goochelaars kunnen toepassen. Iedereen die geïnteresseerd is in het beïnvloeden van andere mensen kan het doen, zoals politici, managers, verkopers, therapeuten en coaches en ga zo maar door. Deze technieken kunnen worden gebruikt voor goede en slechte doelen. Een goochelaar die zijn publiek probeert te vermaken is een voorbeeld van een ethische toepassing. Een politicus of tv-commentator die probeert angst te creëren door de aandacht te vestigen op een denkbeeldig gevaar is een voorbeeld van een onethische toepassing.
Goede oplossingsgerichte coaches en therapeuten zijn heel vaardig in het richten van de aandacht van hun cliënten. Van het begin van het gesprek af begint de oplossingsgerichte professional de aandacht van de cliënt te richten op wat nuttig is, op wat de cliënt wil bereiken, op wat heeft gewerkt en op wat al is bereikt. Dit gebeurt op een erg subtiele manier. De cliënt wordt niet geconfronteerd. In plaats daarvan erkent de oplossingsgerichte professional alles wat de cliënt doet en zegt en dan verschuift hij op subtiele wijze de aandacht in het gesprek op de hiervoor genoemde gebieden. Je zou kunnen zeggen dat oplossingsgericht coaches hun cliënten manipuleren in de richting van hun eigen keuze. Goeie truc, hè?
Tags: Apollo Robbins, attention, Derren-Brown, frame, Magic, misdirection, neuroscience, pickpocket, sleight of hand, Solution-focused, subtle
