Stel je iemand voor die een persoonlijk of professioneel probleem heeft. Hij besluit een coach (of een therapeut of een consultant) te bellen voor een afspraak. Enige tijd na het telefoontje vindt het eerste gesprek met de coach plaats. De cliënt en de coach beginnen te praten of de vraag van de cliënt. VRAAG: wanneer begint de cliënt te veranderen? De conventionele wijsheid zegt dat de verandering begint nadat de coach is begonnen met helpen. Is het immers niet zo dat de cliënt het probleem niet zelf heeft kunnen oplossen? Blijkbaar zat hij vast en kon hij niet verder zonder de hulp van een professional? Waar? Niet waar! Michele Weiner-Davis (foto), Steve De Shazer en Wallace Gingerich (1987) kwamen er via onderzoek achter dat tweederde van de cliënten (in therapie) positieve veranderingen rapporteerden tussen het moment van het telefoontje voor het maken van de afspraak en de afspraak zelf. De clienten waren dus zelf al begonnen met verbeteren! Sinds dit bekend is maken oplossingsgericht werkenden volop gebruik van dit gegeven door vragen te stellen als:
- Welke veranderingen zijn er al geweest sinds het moment dat je me belde voor een afspraak?
- Welke dingen hebben goed gewerkt sinds het moment dat je me belde voor een afspraak?
- Welke stappen vooruit heb je al gezet sinds het moment dat je me belde voor een afspraak?
- Wat gaat er al beter sinds het moment dat je me belde voor een afspraak?
Door dit type vragen te stellen en de antwoorden te verkennen, neemt het zelfvertrouwen en de grip van de cliënt toe en kan het praten over oplossingen al snel beginnen. Een eenvoudige interventie die vaak goed werkt. Bruikbaar voor zowel coaches als managers. Probeer het maar eens uit.
Tags: cliëntgeleid, coaching, Coaching & advisering, Onderzoek, positieve-veranderingen, pre-session-change, vragen, Weiner-Davis
2 Reacties
Hoi Erik,
Je hebt gelijk. De vragen zoals in het berichtje beschreven zijn vragen zoals die in de standaard oplossingsgerichte boeken beschreven staan. Maar de vraag zoals jij die stelt werkt inderdaad ook prima en is misschien nog beter to the point. Je zou dus vragen kunnen stellen als:
“Wat gaat er al beter sinds het moment dat je besloten hebt iets aan je situatie te gaan veranderen?”
Goed punt!
Groeten,
Coert
Volgens mij begint het proces nog eerder. Iemand die ergens mee zit en er zelf niet uit komt en dan het besluit neemt om hulp in te schakelen, is op het moment dat dat besluit genomen wordt al begonnen met het werken aan de oplossing. Dus waarom zou je de eerste vragen niet richten op dat moment? Het tweede moment van werken aan de oplossing is het besluit omzetten in actie en echt hulp gaan vragen. Derhalve zou ik vragen stellen over de periode tussen het besluit en de actie. Daarna pas zou ik de vragen stellen, zoals in het artikel zijn aangegeven. Vergeet je het hele proces wat vóór dat telfoontje ligt, dan mis je toch de elementaire basis voor de uiteindelijke oplossing. Want in die fase van het traject liggen de ‘oer’-elementen van de oplossingsgerichtheid van de persoon.