Gastbijdrage van Joeri El Hazimi, coach
In het artikel ‘Wat maakt mij gelukkig’ uit het tijdschrift voor Coaching geschreven door Alexander van den Berg, las ik een mooie link tussen wetenschap en oplossingsgericht coachen.
Breinonderzoek heeft uitgewezen dat het lymbisch systeem (complex stelsel van neurale structuren) verscheidene functies heeft die gelinkt zijn aan motivatie, gevoel en geheugen.
Simpelweg omschreven bevat dit systeem twee subsystemen die de auteur ‘Wanting’ en ‘Liking’ noemt.
Het systeem Wanting zorgt ervoor dat we dingen willen, terwijl het Liking-systeem ervoor zorgt dat we ook gelukkiger worden.
Deze twee systemen zijn niet altijd even goed op elkaar afgestemd, waardoor je als coach meermaals mensen in een coachingtraject hebt die wel heel graag ‘willen’ maar er toch niet in slagen om hun gedrag en acties hierop af te stemmen…ze blijven ‘hangen’ in hun zucht naar ‘willen’.
Coaches stellen vaak de vraag ‘wat wil jij?’ waarbij de coachee een resem aan zaken kan vertellen wat hij/zij wil…zonder dat dit betekent dat die zaken hen echt gelukkig maken. Het probleem met deze vraag is dat mensen in een diepe zoektocht verzeild geraken. Uit onderzoek is gebleken dat we als mens niet goed zijn in zelfreflectie. We willen veel zaken, zonder echt te weten wat we willen.
Net hier speelt oplossingsgericht werken (positieve psychologie, appreciative inquiry, oplossingsgericht coachen, etc.) als perfecte facilitator en katalysator. Het gaat in op wat altijd heeft gewerkt (en nog steeds werkt) en ook op wat je uiteindelijk gelukkig maakt.
De psychologie, gebaseerd op het medisch model, legt nog steeds de focus op wat niet werkt en wat in de toekomst wel zou moeten werken. Misschien vind je wel een oplossing voor je probleem, maar word je er dan ook gelukkig van…?
Vermits onze zelfreflectie niet zo sterk is, kan de oplossingsgerichte manier van werken er voor zorgen dat je kijkt naar wat werkt in de praktijk. Je hebt het reeds meegemaakt, ervaren en kunnen voelen. Je gaat niet uit van zaken die je niet kent of nooit ervaren hebt.
De auteur stelt het met een metafoor zo: ‘Richting geven aan je leven heeft iets weg van boogschieten in de mist; hetgeen voor je ligt is onduideljik en onzeker. We schieten dagelijks onze pijlen af en meestal denken we niet al te bewust na over elke pijl’
Door te kijken wat er steeds heeft gewerkt kan je je focus beter leggen en je pijlen beter richten. Je leert uit je successen en je gaat niet ‘gokken’. Kort omschreven zegt het artikel; ‘in het verleden behaalde resultaten bieden betere garanties voor de toekomst.’
Bron: Tijdschrift voor coaching – jaargang 7 – nummer 3 – 2011 – pag.15 t/m 17 – Auteur: Alexander van den Berg
