(ingezonden door Mark Westerhuis)
Pat Riley coachte in de jaren ’80 van de vorige eeuw de Los Angeles Lakers, een topteam uit het Noord Amerikaanse professionele basketball. De Lakers hadden zojuist de finale om het kampioenschap verloren van de Celtics uit Boston. Binnen de gelederen van de Lakers brak vervolgens paniek uit. Men had geen idee hoe men ooit nog de titel zou kunnen winnen tegen die onverslaanbare Celtics. De Lakers zouden dan zoveel beter moeten worden en dat zat er toch echt niet in. Maar Riley, de grote strateeg, wist het wel.
Hij deed geen spectaculaire aankopen van nieuwe spelers. Hij verdubbelde niet het aantal trainingsuren en hij stelde ook geen extra strenge eisen aan zijn spelers. Hij zei alleen: “we gaan er simpelweg voor zorgen dat we op alle aspecten van het spel één procent beter worden. Dus één procent beter in vrije worpen nemen, één procent beter in het samenspelen met teamgenoten, één procent beter in het verdedigen van de eigen basket, één procent beter in conditie, enzovoort.” Daarmee paste hij het oplossingsgerichte principe van de kleine stapjes op een unieke manier toe.
En het had succes. De Lakers wonnen de titel. Niet alleen dat jaar, maar ook het jaar daarop. Een kunststukje dat bijna twintig jaar eerder voor het laatst was klaargespeeld door…. de Boston Celtics. Riley toonde aan dat vele kleine stapjes, stapjes die op zich weinig significant lijken, samen wel tot grote resultaten kunnen leiden. Ook toonde hij aan dat een kleine verbetering op vele aspecten even goed kan werken als het volledig oplossen van één ‘probleem’.
Bij het oplossen van organisatieproblemen wordt vaak gezegd: “Laten we eerst het ene probleem aanpakken en dan pas de andere. We kunnen niet alles tegelijk.” Riley toonde aan dat dat wel kan, als er maar kleine stapjes worden gemaakt.
Mark Westerhuis is senioradviseur bij Orga en gespecialiseerd in assessment, coaching en competentiemanagement en co-auteur van het boek De kwaliteitencirkel, een eenvoudig en resultaatgericht alternatief voor competentiemanagement.
Het volgende artikeltje licht de praktische en motivationele voordelen van kleine stapjes toe: Een stapje vooruit
Ik denk dat er in de sportwereld nog tal van andere interessante voorbeelden zijn. Neem bijvoorbeeld het berichtje dat wij in januari in de NOAM nieuwsbrief noemden:
VROUWEN VERDER DAN OOIT BIJ WK HANDBAL
Bron: NRC Handelsblad van 16 december 2005 ROTTERDAM, 16 DEC. Het Nederlands vrouwenhandbalteam heeft een historische prestatie geleverd bij het wereldkampioenschap in Rusland. Door een zege (29-26) op Zuid-Korea speelt de ploeg van bondscoach Sjors Röttger zondag om de vijfde plaats. Tegenstander is dan Duitsland. Nederland kwam nooit zover op een WK. De hoogste klassering tot nog toe op een modern kampioenschap was de negende plaats in 1978. De ploeg heeft eindelijk aansluiting met de wereldtop en zich bovendien verzekerd van de A-status van sportkoepel NOC*NSF. Bondscoach Röttger had de speelsters met een video voorbereid op de cruciale wedstrijd tegen het sterke Zuid-Korea, dat anderhalf jaar geleden bij de Olympische Spelen in Athene nog de zilveren medaille won. Hij liet de bespreking achterwege en toonde de speelsters beelden van hun vele positieve acties tijdens het toernooi. ,Het is een psychologisch trucje, maar ik geloof erin”, zei Röttger. ,,We speelden het toernooi heel behoorlijk. De wedstrijd tegen Noorwegen (30-30) was zelfs erg goed. Dat filmpje was mijn manier om het zelfvertrouwen op te krikken.”De uitblinkende keepster Debbie Klijn begon na afloop meteen over de video. “Echt, we zaten met tranen in de ogen te kijken naar al die gave acties van de afgelopen wedstrijden. Toen realiseerden we ons: het is erop of eronder.” (Dank aan Gert Bekkers die ons op dit bericht attendeerde)