Ingezonden case door Erik Kleine
Afgelopen week belandde ik als consultant midden in een conflict tussen twee managers. Het zat er al even aan te komen en ik was op zich niet erg verrast, toen de bom barstte. Het gebeurde tijdens een overleg tussen ons drieën. Vanuit een heel directe opmerking van de een over het functioneren van de ander ontstond al snel een ernstig twistgesprek. De hoofden raakten steeds verhitter, de harten werden steeds kouder. En daar zit je dan tussen. Hoe los je dit op zonder partij te kiezen?
Heel bewust heb ik ze even laten razen. Na een minuut of drie (wat in zo’n situatie veel langer lijkt) heb ik voorgesteld het gesprek te beëindigen en er later in een rustere sfeer over verder te praten. Met de ene manager heb ik toen de afspraak gemaakt om ‘s middags in gesprek te gaan. Met de ander heb ik na een kopje koffie een vervolggesprek gehad. In die twee gesprekken hebben de managers flink stoom afgeblazen. Daarbij waren ze erg negatief over elkaar. De volgende dag ben ik vroeger naar mijn werk gegaan, om met beiden een vervolggesprek te hebben. In die gesprekken heb ik hen gevraagd vanuit een professionele houding naar de ander te willen kijken en in ieder geval vijf sterke punten van de ander te benoemen. Iemand is immers nooit geheel ‘slecht’. Ik heb hen gevraagd of ze, wanneer de ander vanuit die sterke punten zou werken, ze weer samen zouden kunnen werken. Ik heb hen uitgenodigd daar eens over na te denken. Gelukkig is de soep toen al wat afgekoeld. In een derde gesprek met beiden, heb ik hun voorgehouden hoe ze elkaar zien en naar elkaar kijken. Daarbij heb ik elk verteld dat hoe ik hen afzonderlijk heb leren kennen en waarderen, ze samen eigenlijk als personen een sterk koppel zouden kunnen vormen. Ik heb ze gevraagd wat zij zelf zouden kunnen doen, om de samenwerking weer op gang te krijgen. Tevens heb ik ze meegenomen in de situatie van de ander en de mogelijke redenen waarom de ander op een bepaalde manier overkomt. Door ze in de gesprekken steeds verder weg te halen van de negatieve sfeer en ze bewust te laten worden van elkaars positieve kanten, zijn ze in ieder geval weer in gesprek. Ze hebben zelfs uitgesproken weer te willen samenwerken. Zo is, door bewust uit te gaan van het positieve en de oplossingsbereidheid een mogelijk lang lopend conflict binnen een week de wereld uit geholpen.
- Training oplossingsgericht werken in organisaties (september)
- Training oplossingsgericht werken in organisaties (december)
Tags: Cases, Gasten, Leidinggeven
3 Reacties
Hallo Han,
Eerlijk gezegd weet ik niet zo goed wat je met jouw eerste zin bedoeld. Verder lijkt het me vrij eenvoudig: emoties blokkeren het redelijk denken; dat is een biologisch gegeven. Maar emoties moeten ook geuit kunnen worden. Zolang dat niet het geval is, is redelijk denken niet mogelijk. Vandaar dat ik het even heb laten begaan. In het eerste vervolggesprek heb ik heel bewust aan die emoties geapelleerd; ze laten uiten en de ergernissen laten benoemen. Alles wat de ruimte krijgt eruit te komen, zorgt voor ruimte voor iets nieuws. Ook voor andere denkpatronen en zienswijzen. Dus is er ruimte voor positivisme en willen werken aan een oplossing. Door deze managers min of meer te dwingen hun oculair bij te stellen, zijn ze weer oog gaan krijgen voor elkaar positieve kanten. Beide zijn niet onwelwillend, maar staan onder een bepaalde druk. Wat hen geholpen heeft heb ik in de case beschreven. Ik zal niet zeggen dat ze al weer dikke vrienden zijn. Maar samenwerken gaat weer goed. Een belangrijk punt in een dergelijke situatie is beslist niet de geuite ergernissen te bagatelliseren of te relativeren. Dan geef je al snel het gevoel dat je de ander niet serieus neemt en alleen maar uit bent op symptoombestrijding. Dat relativeren doen ze zelf wel, wanneer ze uitgeraast zijn. En door ze te vragen wat ze wel goed vinden in de ander. Want dat biedt aanknopingspunten.
Zag ik ooit op een slide van General Electric:
"Als twee managers een verschil hebben waar ze niet uitkomen en dat voorleggen aan hun meerdere, zijn ze beiden op staande voet ontslagen"
Eens: beetje ERG kort door de bocht, maar de strekking is duidelijk.
Goed verhaal, managers aan het woord ??.
Wat heeft ertoe bijgedragen dat ze weer in gesprek zijn.
Wat heeft hen geholpen om weer te willen samenwerken.
Wat is voor hen nuttig geweest, wat willen ze verder nog bespreken.
Groeten Han..