Recent sprak ik met Mark een medewerker die net een gesprek had gehad met zijn manager. In dit gesprek had de manager hem wat feedback gegeven op zijn werk. Mark vertelde me dat het gesprek startte met twee positieve punten die werden gevolgd door een lijst van tenminste acht negatieve feedback punten. Mark had aantekeningen gemaakt en liet mij het lijstje met feedback punten zien. Hij zei dat hij het gesprek erg demotiverend gevonden had. Terwijl de manager negatieve feedback gaf had hij het moeilijk gevonden om niet defensief te worden. Hij vond de meest feedback niet fair. Ondanks dit, vertelde hij me, was hij kalm gebleven en was het hem gelukt om niet defensief te worden. Het meest demotiverende aspect van het gesprek moest echter nog komen.
Toen de manager Mark om een reactie vroeg, dacht hij een paar seconden na en besloot om verstandig te zijn en om constructief te communiceren in plaats van boos en defensief te worden. Dus, terwijl hij deze gedachten had begon hij langzaam het volgende te zeggen: “Oké, … Ik… zal er voer denken … en ik zal proberen er iets aan te doen.” De manager keek hem een paar seconden aan en zei toen: “Je zult er over nadenken en proberen er iets aan te doen? Nou, als dat je houding is en als je er zo vaag over bent dat weet ik gewoon dat je het niet gaat doen! Mark vertelde me dat, toen de manager zo reageerde, hij op dat moment besloot dat hij het niet meer zou gaan proberen. Hij zei: “Het is echt ongelooflijk hoe demotiverend die vent is! Ik was echt van plan om de feedback serieus te nemen maar zijn manier van reageren maakte me zo boos dat ik het nu alsnog niet ga doen.”
Na het horen van dit verhaal vroeg ik mij af hoe anders het gesprek zou hebben kunnen verdergaan als de manager waarderen en nieuwsgierig zou hebben gereageerd, bijvoorbeeld zoals dit: “Oké prima. Goed om te horen dat je gaat proberen er iets aan te doen. Heb je misschien al wat ideeën over hoe je het zou kunnen aanpakken?”
3 Reacties
Ik heb het gecheckt bij Mark. Hij zegt: “Ik ging er eerst tegen in maar opeens, terwijl ik dit deed, hoorde ik mezelf praten en toen dacht ik bij mezelf: laat maar …, ik geloof het wel zo…”.
Het klinkt dus inderdaad als tamelijk gedemotiveerd. Ik vind je vraag een interessante: Wat zou een goede reactie zijn van Mark? Ik wil er wel even over denken.
Wat zou jij zelf een goede reactie vinden?
Ik denk dat de enige juiste manier om te reageren is om ten eerste een vervolgafspraak te plannen onder het mom van dat de negatieve feedback nogal rauw op zijn dak is gevallen. Mark zou dan zichzelf kunnen voorbereiden of hij de negatieve feedback die hij heeft ontvangen wel kan en wil accepteren. Tijdens het gesprek zal hij per punt kunnen aangeven of hij het er mee eens is en zo ja wat hij hieraan wil veranderen. De punten waar hij het niet mee eens is zal hij moeten onderbouwen waarom. Ook mag hij de manager vragen met welke intentie hij dit soort gesprekken houdt, naar mijn mening dienen dit soort gesprekken te leiden tot verbetering van de samenwerking en resultaatgerichte afspraken.
De initiële reactie van boosheid is een emotionele en is getriggerd door de aanval op zijn persoon. Zaak is nu om de emotie weg te halen en te zorgen dat beide een constructief gesprek krijgen.
Zonder meer een wereld van verschil! Zou een leuke input zijn geweest voor de manager. Doordat die manager iemand is die ‘buiten’ Mark ligt, word ik ook nieuwsgierig naar: hoe zou je kunnen reageren als je in Mark’s positie bent nadat je zo’n demotiverende reactie van je manager hebt gekregen? Het lijkt me namelijk al knap dat hij zo rustig heeft geantwoord en daar zijn best voor heeft gedaan. En ik kan me goed voorstellen hoe frustrerend dan zo’n reactie van de manager is die zijn goodwill niet heeft waargenomen.