Voordat Obama 'Yes, we can!' zei

Door: Coert Visser Gepubliceerd op 05 nov, 2008 in de rubriek Leidinggeven, Mensen

Opleiding

Boek van de week

Eerder hebt u op mijn sites kunnen lezen over iets dat stereotype vulnerability heet (lees Stereotype vulnerability research: bridging social and ethnical performance gaps, 5 Experiments that make you think en Self confirming beliefs). Wat ik schreef in een van deze berichten is dat wat zo interessant is aan deze lijn van onderzoek is dat het de mogelijkheid schept voor optimistische conclusies over het overbruggen van prestatiekloven tussen verschillende sociale en etnische groepen. In die zien kunnen we deze lijn van onderzoek zien als een voorbeeld van een sociale wetenschap over wat mogelijk is. Vandaag is er geschiedenis geschreven. Barrack Obama is gekozen tot president van de Verenigde Staten en zal, zoals men zegt, de machtigste persoon ter wereld worden. Wie had gedacht dat iemand met een bruine huid zoiets voor elkaar zou krijgen? Wie had gedacht dat een meerderheid van ‘blanke’ kiezers zoiets zou doen?

In zijn overwinningsspeech gebruikte Obama zinsneden als ‘Yes we can’, zoals hij tijdens de campagne ook vaak gedaan heeft. In zijn speech gericht aan de Democratic National Convention in 2004 zei Obama: ‘Doen we mee aan een politiek van cynisme of aan een politiek van hoop?’ Overduidelijk heeft hij gekozen voor het laatste en hij koos ervoor zijn boek de titel te geven The audacity of hope! Voordat Obama naar voren trad en zei ‘Yes we can’, moet hij eerst tot een andere conclusie gekomen zijn, namelijk: ‘Yes I can’. Natuurlijk, hij zal zich bewust geweest zijn van de stereoptypes en het cynisme die er zijn. En voordat hij het Amerikaanse volk uitnodigde om te zien dat ‘out of many we are one, that while we breathe, we hope, and where we are met with cynicism and doubt, and those that tell us, we can’t, we will respond with … yes we can’, moet hij zelf de keuze hebben gemaakt om boven het cynisme, de stereotypes en de twijfel uit te stijgen.

Verschillende politici hebben gezegd dat ze verenigers willen zijn in plaats van verdelers maar ze zijn niet zo overtuigend geweest. Obama is overtuigend geweest omdat zijn leven en zijn campagne voorbeelden hebben laten zien van hoe hij een vereniger werd en wordt. Wanneer uitgedaagd, heeft hij moed, mildheid tegenover individuen en consistentie getoond: ze nodigen ons uit om kloven te overbruggen en boven onszelf en obstakels uit te stijgen terwijl wij kunnen observeren hoe zij dit zelf feitelijk aan het doen zijn.

Ik geloof niet in Utopia en ik geloof dat het belang van leiderschap vaak overschat wordt. Dit betekent dat tijdens Obamas presidentschap problemen zullen blijven optreden. uitdagingen groot zullen zijn en fouten gemaakt zullen worden. Maar ik geloof in vooruitgang, in de mogelijkheid om de situatie waarin we ons bevinden te verbeteren. Ik denk dat dit vooruitgang is. Het is geweldig!

Tags: , , , , , ,

1 Reactie

Uw reactie op deze bijdrage

  • Alle reacties die zich houden aan onze Code of conduct worden opgenomen.
  • Na het plaatsen kunt u uw reactie nog 30 minuten aanpassen.

Over OplossingsgerichtManagement.nl

Op deze site blogt Coert Visser over de toepassing van de oplossingsgerichte benadering in organisaties.

De OplossingsgerichtManagement Linkedin group

Volg OplossingsgerichtManagement op Twitter