Gisteren viel er een interessant boek op mijn deurmat: The perils of accentuating the positive (editor: Rob Kaiser). In dit boek dagen 15 auteurs de claims van de zogenaamde ‘strengths movement’ . Deze claims houden ruwweg dat wij om te floreren om moeten richten op het identificeren en ontwikkelen van onze sterktes in plaats van op het repareren van onze zwaktes. De auteurs stellen dat die perspectief gevaarlijk is en beschrijven verschillende problemen. Een daarvan is dat er belangrijke verschillen zijn tussen de sterktes van een individu en wat de organizatie of functie van hem vraagt. Als individuen het deel negeren dat van hem gevraagd wordt maar wat niet past bij hun sterktes zal hun functioneren daar onder lijden. Een tweede probleem is dat een strikt onderscheid tussen sterktes en zwaktes moeilijk te maken is (bijvoorbeeld: sterktes kunnen zwaktes worden wanneer ze overmatig gebruikt worden). Een derde probleem is dat het sterktenperspectief negeert dat werken aan zwaktes er toe doet (als een vaardigheid vereist is in een rol en je bent er niet goed in dan helpt het om deze te verbeteren).
Tags: functioneren, oplossingsgericht-werken, positieve-psychologie, sterkteperspectief, zwaktes
