Bij oplossingsgericht werken wordt vaak gepleit voor een aanpak van een kleine stap vooruit. In dit artikeltje heb ik de voordelen van de kleine stap vooruit aanpak beschreven. Maar het onderzoek dat ik recent samen met René Butter heb gedaan heeft me opnieuw aan het denken gezet over het hoe, wat en wanneer van kleine stappen. Tabel 
8 in het artikel over dit onderzoek suggereert dat wanneer er in de ogen van de cliënt eenmaal sprake is van een cliëntgeleide begeleiding een kleine stappen aanpak onverstandig is.
Hoe dit precies geïnterpreteerd moet worden is nog niet glashelder. Het zou kunnen betekenen dat ALS de interactie eenmaal klanttypisch is er gepleit kan worden voor wat grotere stapjes. OF: dat wanneer de cliënt toe is aan grotere stapjes het verstandig is daarin in mee te gaan. OF: dat wanneer de verandering eenmaal op gang gekomen (en er een zeker momentum bereikt is) het verstandig is om te mikken op wat grotere stapjes (in tegenstelling tot wanneer er nog sprake is van bezoekerstypisch, klaagtypisch en begin van de verandering). Intuitief vind ik het interessant: kleine stapjes zijn vaak nuttig maar ingrijpendere aanpakken kunnen in sommige omstandigheden vast ook nuttig zijn en misschien wel nuttiger. Dit is wel een punt om nader te onderzoeken. Hoe ik het voor mijzelf voorlopig interpreteer is: als er momentum is en de cliënt(en) geeft/geven aan toe te zijn aan een grotere stap dan kun je daar als coach of adviseur waarschijnlijk beter in meegaan dan het te ontmoedigen.
Lees ook: afhankelijk van adviseurs?
Tags: cliëntgeleidheid, coert-visser, grote-stap, kleine-stap, Onderzoek, oplossingsgericht-werken, René-Butter
5 Reacties
bedankt voor je reactie, Peter
Het lijkt bijna alsof je een meer sturende rol hebt dan hoe ik oplossingsgericht werken ken. Wat mij betreft volg je de klant in de stapgrootte die hij/zij wil zetten. En bij grote stappen geef je een reactie in de trend van: "wow, wat een ambitie, dat siert je. Zo'n stap zou een heel verschil maken. Hoe zou je dat merken?". Op die manier vergroot je het "vier'-effect als het lukt. Eventueel kun je nog kijken of zo'n grote stap ook gelijk een paar cijfers scheelt op de 10-punten schaal en zoja, tussendoelen laten formuleren. Maar dat hangt gewoon van de insteek van de klant af.
Sterker nog, er bestaat geen hard criterium of een stap groot of klein is. Wat mij betreft is de klant de enige die dat bepaalt.
Ik moet even denken aan een verhaal dat Yvonne Dolan vertelde. Haar zus was kort daarvoor overleden en ze had het kind van haar zus opgevangen. Toen ze het jochie vroeg wat het kleinste was dat ze voor hem kon doen, zei hij: "warme chocolademelk voor me maken". Kleine stap, dachten wij. Totdat bleek dat hij altijd alleen de warme chocola van zijn moeder had geaccepteerd. De beker van Yvonne was de eerste die hij van een ander aannam.
Dus wie bepaalt hier wat groot en wat klein is?
Beste Linda, In het onderzoek ging het om de perceptie van de client.
[...] Deze passage doet me denken aan het artikel van Coert Visser: Kleine stappen aanpak altijd de beste? [...]
Hartelijk dank Coert. Je artikel helpt me om te herkennen en erkennen dat ik op een gegeven moment zelf ook toe ben aan een groter stapje. Stof en inspiratie genoeg voor verder zelfonderzoek. Fijn.