Ik heb regelmatig gemerkt dat er iets vreemd kan gebeuren als je oplossingsgerichte coaches traint: terwijl ze vaardiger worden, worden ze tegelijk onzekerder over hun eigen vaardigheden. Toen ik dit voor het eerst waarnam werd ik er zelf onzeker van en vroeg ik me af of ik iets verkeerd deed. Vandaag kwam ik op één van mijn favoriete websites, Mindhacks, het Dunning–Kruger effect tegen. Dit paradoxale effect betekent dat mensen terwijl ze hun vaardigheden versterken tegelijk hun vermogen om zichzelf te beoordelen verbeteren waardoor hun zelfbeoordeling kritischer wordt.
Het lijkt niet eerlijk, de minst vaardigheden kunnen meer zelfvertrouwen hebben dan de meest vaardigen… Hoe dan ook, het is nuttig om dit te weten. Als je iemand iets leert en je merkt dat ze tegelijk vaardiger en onzekerder worden dan kun je deze onzekerheid normaliseren door ze uit te leggen dat het een normaal aspect is van vaardiger worden.
Hmm … misschien is het Dunning-Kruger toch niet zo slecht. Misschien helpt het toppers om bescheiden te blijven en om gretig gericht op leren te blijven.
Update: hier is een kritisch artikel over het Dunning-Kruger effect: All Are Skill Unaware.
3 Reacties
wellicht heeft dat inderdaad met hetzelfde te maken
een andere verklaring zou kunnen zijn dat ze het gevoel hadden steeds meer te verliezen te hebben?
[...] Visser schreef onlangs op één van zijn vele blogs over een verschijnsel dat het Dunning – Kruger effect heet. In het kort komt dit effect erop neer dat als je ergens vaardiger in wordt, ook de [...]
Sommige acteurs lijken dit ook te hebben – naarmate ze ouder worden krijgen ze steeds meer last van plankenkoorts. Sommigen zelfs zo erg dat ze niet meer kunnen of willen optreden voor publiek – denk aan Guus Hermus, Kees Brusse en Ton van Duinhoven. Ook van Wim Kan is bekend dat die altijd vreselijk onzeker was over zijn optredens en van ieder snippertje kritiek volledig overstuur kon raken.