De 5C methode van effectief lesgeven

Mark Lepper en Maria Woolverton deden onderzoek naar topdecenten. Op basis van hun onderzoek deden ontdekten zij de volgende succesfactoren:

1. Niet expliciet noemen dat de student een fout heeft gemaakt
2. In plaats daarvan een vraag stellen die implicieert dat er een of ander fout is gemaakt en (soms) waar die fout zich bevindt.
3. Ze laten de student zijn eigen stappen nog eens doorlopen en zelf uitvinden wat er fout ging, en vermijden de negatieve consequenties van het expliciet benoemen van de fouten.
4. Top tutoren zijn minder geneigd om expliciete en uitbundige complimenten te geven aan studenten, in het bijzonder persoonsgerichte complimenten (wel procesgerichte complimenten).
5. Toptutoren proberen vaak om de oplossingen, verklaringen en generalisaties eerst te laten benoemen door de student. Alleen wanneer de tutor er van overtuigd is dat deze tactiek in een bepaald geval niet werkt, bieden zij zij hun eigen antwoorden en uitleg aan.

Bron: Lepper, M.R. & Woolverton, M. (2002) The Wisdom of Practice: Lessons From the Study of Highly Effective tutors. In J. Aronson (Ed.), Improving academic achievement: Impact of psychological factors on education (pp. 303-328). San Diego: Academic Press.

Mark Lepper beschrijft de 5C methode van effectief lesgeven:

1. Control: Je versterkt een gevoel van controle (beheersing) bij de student wat de student het gevoel geeft dat hij het materiaal beheerst
2. Challenge: je daagt de student uit op een moeilijkheidsniveau dat binnen het vermogen van de student ligt
3. Confidence: Je bevordert vertrouwen bij de student door succes te vergroten (vertrouwen in de student uitspreken, duidelijk maken dat het probleem dat de student net heeft opgelost een moeilijk probleem was) en falen te verkleinen (verklaringen geven voor falen en benaderukken van het deel van de oplossing dat de student goed had).
4. Curiosity: Je vergroot nieuwsgierigheid door leidende vragen te stellen en door het probleem in verband te brengen met andere problemen die de student is tegengekomen en die oppervlakkig bezien anders lijken
5. Contextualization: je contextualiseert door het probleem in een alledaagse, realistische context te plaatsen.

Bron: Nisbett, R. E. (2009). Intelligence and how to get it: Why schools and cultures count. New York: Norton. p 76