Vandaag gaf ik een workshop over oplossingsgericht werken in Gelderland. Ik startte de training met de volgende oefening:
Vertel elkaar over een goed gesprek dat je hebt gehad en waarin je kon merken dat je gesprekspartner tevreden was over het gesprek met jou. Vertel waarover de ander tevreden was en hoe het jou gelukt is om het gesprek goed te laten verlopen. Degene die luistert naar het verhaal moedigt aan en vraag nieuwsgierig door tot hij of zij de situatie levendig voor zich ziet.
Na afloop van de gesprekjes vroeg ik enkele voorbeelden. Drie mensen vertelden een voorbeeld. Terwijl ik luisterde naar hun verhalen noteerde ik de elementen die zij noemden die hadden bijgedragen aan het goede verloop van de gesprekjes. Dit leidde tot het volgende interessante lijstje:
- Begrip, erkenning geven voor de positie, het belang, het gevoel van de ander
- De eigen positief en belang helder toelichten
- Activeren: wil jullie nadenken over wat jullie kunnen doen om dit te helpen oplossen?
- Meedenken en suggesties doen
- Vasthouden aan het eigen doel en bewaken van de eigen grenzen
- Goed wil tonen en uitspreken
Het komt aardig in de buurt van hoe we oplossingsgericht sturen definiëren, nietwaar?
