Een jaar of 15 geleden zag ik de film First Knight, een film over het Koning Arthur verhaal. Verschillende scenes in de film vond ik indrukwekkend en deze scene in het bijzonder. In de scene, heeft Lancelot zojuist op spectaculaire wijze een zwaardgevecht gewonnen en zijn tegenstander, een forse man die Mark heeft, is stomverbaasd. Het volgende gesprek volgt:
|
Mark:
|
Hoe deed je dat? … Hoe deed hij dat? … Was dat een truc?
|
|
Lancelot:
|
Nee, nee, geen truc, het is de manier waarop ik vecht
|
|
Mark:
|
Zou ik het kunnen? … Leg het me uit, ik kan het leren.
|
|
Lancelot:
|
Je moet je tegenstander bestuderen, hoe hij beweegt zodat je weet dat hij het gaat doen voordat hij het doet.
|
|
Mark:
|
Dat kan ik wel
|
|
Lancelot:
|
Je moet dat ene moment in een gevecht kennen waarin je wint of verliest en je moet weten hoe je daar op wacht
|
|
Mark:
|
Dat kan ik wel
|
|
Lancelot:
|
En het moet je niet uitmaken of je leeft of sterft
|
|
Mark:
|
…. (staart en zwijgt)
|
Ik heb vaak nagedacht over die scene. Ik vond het moeilijk om uit te leggen waarom maar ik het het gevoel dat de frase ‘en het moet je niet uitmaken of je leeft of sterft’ op een paradoxale manier waar en relevant was voor veel situaties in werk en in het leven in het algemeen. Ik had in verschillende situaties al gemerkt dat toen ik iets moest presteren en van tevoren dacht dat het me niet uitmaakte of het wel of niet zou lukken ik een verrassend goed resultaat bereikte.
Nu kwam ik een Dan Ariely’s boek The upside of irrationality tegen en tot mijn verrassing beschrijft de auteur precies die filmscene. Hij biedt een aardige verklaring: “Het lijkt erp alsof Lancelot beter vecht dan wie dan ook omdat hij een manier heeft gevonden om de stress van de situatie terug te brengen tot nul. Als het hem niet uitmaakt of hij leeft of sterft kan niets zijn presteren verstoren. Hij hoeft zich geen zorgen te maken over hoe hij het gesprek kan overleven dus niet leidt hem af en tast zijn vermogen aan – hij is een en al concentratie en vaardigheid.”
Tags: Dan Ariely, First Knight, King Arthur, paradox, The upside of irrationality
7 Reacties
Beste Coen,
Dit sluit naadloos aan bij de stelling die ik vaak over projecten en resultaten heb. Risico management spreekt van van risk appatite, ik spreek liever over de mate van sneuvelbereidheid. Hoe hoger de mate van die bereidheid, hoe minder last je hebt van de compicaties van het andere belang.
Ik ga dit boek meteen bestellen en lezen. bedankt voor de tip!
Groet, Rolf Teekens
Eye 4 Improvement
Dit principe is al heel oud en is ook terug te vinden in de filosofie van de samurai. Hoewel het misschien een extreem idee is, een dergelijke overgave geeft ruimte om (regelmatig door ons zelf opgeworpen) grenzen te verleggen.
Beste Rolf en Patrick, bedankt voor jullie reacties. helemaal eens met wat jullie zeggen
Volgens mij is dit ook wat er in Theorie-U bedoeld wordt met ‘to get out of the way’ – je ego (en agenda) opzij zetten, en in volle dienstbaarheid en ‘in het moment’ je ding doen. Dan kan ‘wat zich wil aandienen’ doorkomen. Ofwel, dan wordt inzichtelijk welke kant ‘het systeem’ op wil, en welke rol je daarin zou kunnen spelen – als deel van het probleem – door te gaan trekken en duwen, of als deel van de oplossing – door mee te bewegen met de flow, en je moment te gebruiken?
Voor zelfmoordterroristen geldt natuurlijk hetzelfde. Het maakt hen niet uit of ze leven of sterven. Het paradijs met de 72 maagden wacht immers? Het gaat om het ideaal dat rustig maakt. Welk leven kies je? Is dat een materialistisch leven, waarin alleen jij zelf centraal staat, of kies je voor het dienen van je medemens en God? In het eerste geval kan de stress toeslaan en sterf je in het gevecht, in het andere kan dat ook gebeuren (hoeft niet!), maar zullen God en mensen om je treuren.
Als je echt ergens voor gaat, krijg je wat op dat moment het beste voor je is. Loslaten van het resultaat helpt daarbij. Je zit anders te vast aan een specifiek resultaat, terwijl een ander pad wellicht beter voor je is. Dat is wat dit “sterven of leven” voor mij betekent. Onthechten van het gevolg.
En dat geld natuurlijk al helemaal voor ons als Coach. Wij moeten niets willen bereiken voor de cliënt. Het kan namelijk heel iets anders zijn dat de cliënt nodig heeft of zelf wil.
[...] Dit blogartikel was vermeld op Twitter door . heeft gezegd: [...]