Een tijdje geleden ago stelde ik deze vraag: What research is there on how to lead people effectively? Ik kreeg een paar antwoorden maar ik zou graag nog veel meer antwoorden krijgen op deze vraag. In de tussentijd begin ik te vermoeden dat er niet zo gek veel research is op dit gebied. Maar goed, er is wel wat. In het boek 59 Seconds: Think a Little, Change a Lot door Richard kwam ik een beschrijving tegen van onderzoek van Jonathan Freedman. Het betreft oud onderzoek, gepubliceerd in 1965 (Journal of Experimental Social Psychology. Vol 1(2), 1965, 145-155.) en het is uitgevoerd bij kinderen, dus niet bepaald in een organisatiesetting. Maar het onderzoek impliceert wel wat interessants voor leidinggeven. Freedman onderzoekt de vraag wat de effecten van driegementen aan kinderen zijn wanneer je wilt dat ze iets niet doen (niet aan dat speelgoed komen, want anders….!) . Hier is een samenvatting van die publicatie:
Long-term behavioral effects of cognitive dissonance.To investigate whether or not the arousal of cognitive dissonance can produce long-term behavioral effects, children were told not to play with a very desirable toy under high or low threat, and were left alone with the toy. Those who did not play with it were given a 2nd opportunity to play with the toy several weeks later, with the original threat removed. The prediction was that those subjects who had resisted temptation under mild threat would be less likely to play with the toy in this 2nd session than would those who had resisted under severe threat. The results supported this prediction.
Richard Wiseman vat de conclusies als volgt samen:
“Dreigementen werken goed op de korte termijn maar kunnen feitelijk contraproductief werken op de langere termijn. Door te wijzen op alle vreselijke dingen die kunnen gebeuren als je kind iets doet, kan het zijn dat je de activiteit meer aantrekkelijk maakt voor in hun beleving.”
Reacties zijn welkom..
Tags: Jonathan Freedman, leading, research, Richard Wiseman, threat
