Oplossingsgericht werken heeft verschillende technieken en invalshoeken die bruikbaar zijn bij dilemma’s. In een eerder bericht op deze site beschreef Gwenda Schlundt Bodien de techniek van twee stoelen. In een ander bericht beschreef ik een situatie waarin alleen onaantrekklijke opties leken te bestaan. In deze case bleek het mogelijk te zijn een geheel nieuwe optie te vinden die aantrekkelijk en haalbaar was. Die optie werd gevonden door de vraag te stellen: hoe zou je willen dat de situatie eruit komt te zien? Nog een andere invalshoek wordt beschreven in het boek De praktijk van oplossingen (Berg & Dolan, 2002). In dat boek wijzen de auteurs erop dat er bij een dilemma vaak naast de twee opties die in het oog springen er nog een derde optie is: nu nog niet kiezen. Een oplossingsgerichte benadering zou kunnen zijn: ….
…..Er is vast een goede reden dat je nu nog geen duidelijke voorkeur hebt. Stel je zelf de vraag eens wat het voordeel kan zijn van nu nog niet kiezen. Een adviseur werkte bij een adviesbureau en had onvrede met zijn baan. Hij wilde het lieftst voor zichzelf beginnen maar vond zichzelf daarvoor nog wat onervaren. Hij ervoer een dilemma: moet ik nou blijven in deze baan die ik niet leuk vind of moet ik voor mezelf beginnen en een misschien wel groot risico aangaan. Het voelde als kiezen tussen twee kwaden. Plotseling verschoof hij zijn perspectief door zichzelf af te vragen: Wat voor goede reden heb ik om nu nog niet te kunnen beslissen? en: wat zou het voordeel zijn van nu nog niet beslissen? Pas toen hij zichzelf deze vraag stelde realiseerde hij zich dat hij zijn beslissing beter nog wat kon uitstellen. Hij besloot om niet nu maar binnen 5 jaar voor zichzelf te beginnen en de resterende vijf jaar te besteden aan het verstevigen van zijn kennis en ervaring. Nu had hij het beste van twee werelden: hij had voorlopig nog de zekerheid van het dienstverband en hij had de voldoening van het al vast kunnen beginnen met het voorbereiden van de stap naar zelfstandigheid. Zijn dilemma was opgelost. Hij had niets anders veranderd dan zijn kijk op de situatie maar dit deze perspectiefverandering betekende een wereld van verschil omdat hij zijn situatie niet langer als problematisch maar als nuttig ervoer.
