Studenten aanmoedigen om dingen zelf uit te proberen en te ontdekken is een moderne en prima manier om les te geven. Deze manier past ook heel goed bij de oplossingsgerichte aanpak. Het idee is dat ontdekkend leren beter kan zijn dat instructief onderwijs omdat studenten actief raken en zich competent en gemotiveerd zullen voelen wanneer ze zelf oplossingen vinden en zelfstandig leren. Ook kan het zijn dat het zo geleerde beter blijft hangen.
Maar soms heb ik het gevoel dat deze benadering van ontdekkend leren in de praktijk te ver wordt doorgevoerd. Dit is het geval wanneer studenten niet goed begrijpen hoe ze dingen moeten uitproberen, niet goed snappen waar ze mee bezig zijn, al vroeg vast lopen en toch geen hulp krijgen. Studenten in zulke situaties zeggen vaak dat ze’ aan hun lot overgelaten worden’, moeten ‘zwemmen’ en dat de docent ze laat ‘bungelen’. Louis Alfieri en zijn collega’s hebben een meta-analyse utgevoerd die licht werpt op de relatieve meerwaarde van ontdekkend leren versus instructief leren. Hier is de samenvatting:
“Does discovery-based instruction enhance learning?
→ Dit onderzoek laat zien dat begeleid ontdekkend leren goed werkt maar onbegeleid werken niet. Onbegeleid ontdekkend leren werkt slechter dan instructief onderwijs.Docenten zijn belangrijk. Studenten moeten niet aan hun lot overgelaten worden in ongestructureerde leersituaties in de hoop dat ze toch maar iets leren. Bied structuur, geef feedback en hulp waar nodig, biedduidelijke voorbeelden gebaseerd op een doordachte didactiek. Faciliteer reflectie op de situatie en geef uitleg.
