Wat mensen tegen elkaar zeggen en aan elkaar vragen kan zowel heel motiverend zijn als heel demotiverend. Omdat we bijna alles in werksituaties bereiken met en via andere mensen is het belangrijk om sensitiviteit te ontwikkelen voor wat het effect van onze woorden op anderen is. Voor leidinggevenden is dat vaak nog belangrijker dan voor veel andere functionarissen. We hebben op deze site en op de site van NOAM al vaak aandacht besteed aan de aanpak van oplossingsgericht sturen waarin veel elementen zitten die bijdragen het voeren van motiverende gesprekken met medewerkers (zie ook de audio-CD Sturing die werkt die uitgebreid uitlegt hoe deze aanpak werkt). Effectief oplossingsgericht sturen is niet alleen een kwestie van duidelijk en vriendelijk zijn. Het is ook een subtiele aanpak die baat heeft bij veel oefening, feedback en reflectie. Hier wil ik een klein voorbeeld geven van twee subtiele aspecten van oplossingsgericht sturen aan de hand van een gespreksfragmentje.

• Tweet

Misschien spreekt de titel van het nieuwe boek van Richard Wiseman, “Rip It Up: The radically new approach to changing your life” u niet zo aan. De auteur zegt dat u als lezer pagina’s uit zijn boek moet scheuren wat u misschien niet zo’n aantrekkelijk idee vindt. Ook knapt u misschien af of de “radicaal nieuwe aanpak” claim in de titel. Komt het niet te vaak voor dat dingen worden aangeprezen als ‘radicaal nieuw’ terwijl zij dat helemaal niet zijn? En bovendien, de boekbeschrijving stelt dat de aanpak gebaseerd is op decennia van onderzoek, dus wat is er zo radicaal nieuw aan? Ook kan het zijn dat u weinig behoefte aan hulp heeft en dat u dus niet zo geneigd bent om een zelfhulp boek te lezen (wat dit boek lijkt te zijn). 

• Tweet

Hier is mijn voorstel voor een tweedimensionaal model dat zes soorten oplossingen beschrijft.

De horizontale as verwijst naar de vindplaats van de oplossingen en beschrijft drie soorten oplossingen:

1. Voorschriften volgen: Deze oplossingen zijn exogeen (van buiten komend). Ze zijn gebaseerd op ervaringen of bewijs buiten de individuen die ze toepassen. Ze kunnen beschikbaar worden via gegeven mondelinge adviezen of langs andere wegen zoals via artikelen.
2. Imitatie van succes van anderen: Deze oplossingen liggen tussen exogeen (van buiten komend) en endogeen in. Het succes kwam tot stand bij iemand anders maar de persoon die het succes imiteert was er getuige van en was dus aanwezig in de situatie en ervoer het zelf tot op zekere hoogte.
3. Herhalen van eigen eerder succes: Deze oplossingen zijn endogeen. Ze zijn gebaseerd op eigen ervaringen of bewijs van degenen die ze toepassen.

• Tweet

Het gevoel dat je progressie boekt kan heel motiverend werken. Het kan je het gevoel geven dat je bereiken kunt wat je bereiken wilt en dat je op de goede weg bent. Maar wat IS progressie?

Soms is het gemakkelijk om te spreken van progressie, bijvoorbeeld als iemand beter leert om piano te spelen. Maar kun je ook van progressie spreken als iemand vooruitgang boekt in de richting van een doel dat iemand anders hem opgelegd heeft en waar hij zelf niet helemaal achter staat? En kun je van progressie spreken als iemand ergens beter in wordt waar anderen wellicht last van hebben? Denk bijvoorbeeld aan iemand die vaardiger wordt in het aansmeren van ondeugdelijke financiële producten aan zijn klanten. Dat lijkt met geen echte progressie. En wat te denken van iemand die te maken heeft met een degeneratieve ziekte (zoals Altzheimer). Zou zo iemand progressie kunnen boeken? Wat zou in zijn situatie progressie kunnen zijn?

Ik ben op zoek naar verschillende manieren om progressie te definiëren. Wil je helpen? Beantwoord dan deze vraag:

Hoe definieer jij progressie?

• Tweet

De deze maand meest gelezen artikelen op De Progressiegerichte Aanpak zijn:

1. 5 Progressiegerichte vragen: een krachtige sequentie
2. Is het beter om je aandacht te richten op bereikte progressie of op resterende progressie?
3. Zelfconcordante doelen → effectieve zelfregulatie → progressie
4. Visualiseren van progressie
5. De schaalvraag
6. Progressiecirkels
7. Teresa Amabile over hoe leidinggevenden progressie mogelijk kunnen maken
8. Positieve effecten van een focus op progressie
9. Zelfkritiek lijkt progressie in de weg te staan
10. Soms kan het kijken naar progressie ons afleiden van ons doel

• Tweet

Minjung Koo en Ayelet Fishbach deden onderzoek naar de vraag hoe je je aandacht het beste kunt richten als je een doel wilt bereiken. Zijn vonden ondersteuning voor hun zogenaamde small area hypothese. Die komt hier op neer. Wanneer je nog maar net op weg bent richting je doel blijkt het het meest motiverend te zijn om je te richten op de progressie die je al geboekt hebt. Wanneer echter je einddoel in zicht komt blijkt het het meest motiverend te zijn om je aandacht te richten op de progressie die je nog moet boeken.

Lees meer over dit onderzoek.

• Tweet

Een goede manier om progressie mogelijk te maken is het stellen van doordachte vragen. Het helpt als deze vragen goed op elkaar aansluiten. De onderstaande sequentie van vragen die ik enkele jaren geleden ontwikkelde en sindsdien vaak gebruikt heb, is een uiterst krachtige en flexibele set vragen die in veel veranderprocessen nuttig is gebleken: 5 Progressiegerichte vragen: een krachtige sequentie.

• Tweet

Hier is een nieuwe post waarin ik uitleg dat het hebben van persoonlijke doelen die gekozen zijn voor autonome redenen (zogenaamde zelfconcordante doelen) het gebruik van zelfregulatiestrategieën vergroot zoals implementatieplanning, actieplanning, inspanning en coping wat op zijn beurt weer leidt tot progressie in de richting van het doel.

Lees het bericht: Zelfconcordante doelen → effectieve zelfregulatie → progressie

• Tweet

How would you go about making the world a fundamentally better place? Eliminating violence, particularly violent deaths, would be a great start. Cognitive scientist Steven Pinker shows in his masterful new book just how violence is declining. It is a triumph of a book. People often ask me what is the best book I’ve read in the last year. Steven Pinker’s The Better Angels of Our Nature: Why Violence Has Declined stands out as one of the most important books I’ve read – not just this year, but ever.

Lees de recensie hier.

• Tweet