Econoom Robert H. Frank kwam er via zijn onderzoek ooit achter dat economie studeren samenwerkend gedrag kan ondermijnen. Economiestudenten worden intensief geconfronteerd met te eenvoudige ‘rational man’ of ‘homo economicus’ theorieën die dominant zijn in de economie. En terwijl ze hier steeds meer mee geconfronteerd worden worden steeds minder geneigd om prosociaal gedrag te vertonen. Voor meer informatie kun je luisteren naar dit interview of dit artikel lezen of dit boek.
Een econoom die zeker in staat lijkt te zijn geweest om dit effect te ontsnappen is Jeffrey Sachs. Deze vooraanstaande econoom is de directeur van The Earth Institute. Zoals te lezen is op zijn wikipediapagina is Sachs bekend vanwege zijn werk voor internationale agentschappen met betrekking tot problemen als armoedebestrijding, schuldannulatie en volksgezondheid.
Hier is een interview met Sachs. Het interview begint op 2:37. Hier is een interessant citaat uit het interview: “We have constantly done the supposedly impossible in the world and people do want to be part of something bigger than themselves. And that is what makes for great achievements.”
Gwenda Schlundt Bodien, die mijn interesse in skepticisme kent, wees mij op Derren Brown. Deze man doet illusionistische trucs die echt verbazingwekkend zijn en die Uri Geller eruit laten zien als een beginner. Een ander verschil tussen Derren Brown en Uri Geller is dat, terwijl Geller claimt dat hij bovennatuurlijke krachten heeft, Derren Brown een zelfverklaarde skepticus is met betrekking tot paranormale verschijnselen. Dit maakt Derren Brown een waardige opvolger van James Randi, alias The Amazing Randi. Hier is een citaat van de wikipedia-pagina over Brown:
“In his book Tricks of the Mind, Brown writes, “I am often dishonest in my techniques, but always honest about my dishonesty. As I say in each show, ‘I mix magic, suggestion, psychology, misdirection and showmanship’. I happily admit cheating, as it’s all part of the game. I hope some of the fun for the viewer comes from not knowing what’s real and what isn’t. I am an entertainer first and foremost, and I am careful not to cross any moral line that would take me into manipulating people’s real-life decisions or belief systems.”
Hieronder is een Youtube video over Derren Brown (hier wordt hij geinterviewd door Richard Dawkins). In de video legt hij cold reading uit, je weet wel: wat Char doet). Doe jezelf een plezier en zoek nog wat meer video’s van Derren Brown op nadat je deze hebt bekeken.
Eerder hebt u op mijn sites kunnen lezen over iets dat stereotype vulnerability heet (lees Stereotype vulnerability research: bridging social and ethnical performance gaps, 5 Experiments that make you think en Self confirming beliefs). Wat ik schreef in een van deze berichten is dat wat zo interessant is aan deze lijn van onderzoek is dat het de mogelijkheid schept voor optimistische conclusies over het overbruggen van prestatiekloven tussen verschillende sociale en etnische groepen. In die zien kunnen we deze lijn van onderzoek zien als een voorbeeld van een sociale wetenschap over wat mogelijk is. Vandaag is er geschiedenis geschreven. Barrack Obama is gekozen tot president van de Verenigde Staten en zal, zoals men zegt, de machtigste persoon ter wereld worden. Wie had gedacht dat iemand met een bruine huid zoiets voor elkaar zou krijgen? Wie had gedacht dat een meerderheid van ‘blanke’ kiezers zoiets zou doen?
In zijn overwinningsspeech gebruikte Obama zinsneden als ‘Yes we can’, zoals hij tijdens de campagne ook vaak gedaan heeft. In zijn speech gericht aan de Democratic National Convention in 2004 zei Obama: ‘Doen we mee aan een politiek van cynisme of aan een politiek van hoop?’ Overduidelijk heeft hij gekozen voor het laatste en hij koos ervoor zijn boek de titel te geven The audacity of hope! Voordat Obama naar voren trad en zei ‘Yes we can’, moet hij eerst tot een andere conclusie gekomen zijn, namelijk: ‘Yes I can’. Natuurlijk, hij zal zich bewust geweest zijn van de stereoptypes en het cynisme die er zijn. En voordat hij het Amerikaanse volk uitnodigde om te zien dat ‘out of many we are one, that while we breathe, we hope, and where we are met with cynicism and doubt, and those that tell us, we can’t, we will respond with … yes we can’, moet hij zelf de keuze hebben gemaakt om boven het cynisme, de stereotypes en de twijfel uit te stijgen.
Verschillende politici hebben gezegd dat ze verenigers willen zijn in plaats van verdelers maar ze zijn niet zo overtuigend geweest. Obama is overtuigend geweest omdat zijn leven en zijn campagne voorbeelden hebben laten zien van hoe hij een vereniger werd en wordt. Wanneer uitgedaagd, heeft hij moed, mildheid tegenover individuen en consistentie getoond: ze nodigen ons uit om kloven te overbruggen en boven onszelf en obstakels uit te stijgen terwijl wij kunnen observeren hoe zij dit zelf feitelijk aan het doen zijn.
Ik geloof niet in Utopia en ik geloof dat het belang van leiderschap vaak overschat wordt. Dit betekent dat tijdens Obamas presidentschap problemen zullen blijven optreden. uitdagingen groot zullen zijn en fouten gemaakt zullen worden. Maar ik geloof in vooruitgang, in de mogelijkheid om de situatie waarin we ons bevinden te verbeteren. Ik denk dat dit vooruitgang is. Het is geweldig!
“Zij die zich in het begin het meest haasten, schieten tegen het eind gewoonlijk het langzaamst op.”
- Erasmus, Nederlands humanist en filosoof (1469-1536). Vandaag is zijn geboortedag. Het citaat past aardig bij oplossingsgerichte inzichten. Het doet denken aan een citaat van Insoo Kim Berg: “Going slow might get you there faster.” Bij oplossingsgericht werken praat je op geduldige wijze, wat er soms langzaam uit kan zien. Het vreemde is echter dat je juist door zo langzaam te gaan vaak behoorlijk snel opschiet. Dat heeft er mee te maken dat de ander zich begrepen voelt en de tijd krijgt om de dingen op een rijtje te zetten waardoor hij nieuwe ideeën opdoet. Terug naar Erasmus. Het pleidooi voor ‘langzaamaan doen, wordt vaak in verband gebracht met Oosterse filosofie. Dat is ook terecht want Confucius beval al eeuwen voor Christus aan om het rustig aan te doen. Maar binnen de Europese wijsgerige traditie is deze gedachte blijkens dit citaat ook allesbehalve nieuw.
Diogenes was een Griekse filosoof die leefde in de vierde eeuw voor Christus. Hij pleitte voor een leven van soberheid en deugdzaam handelen. Het verhaal gaat dat Alexander de Grote een grote bewonderaar was van hem en dat hij eens een lange afstand reisde om de filosoof te ontmoeten. Toen Alexander hem ontmoette zat Diogenes op de grond te genieten van de zon. Alexander vertelde de filosoof hoezeer hij hem bewonderde en vroeg hem: ”Zeg me wat je wilt en geeft het je graag.” De filosoof antwoordde: “Wilt u uit mijn zonlicht gaan staan?”
Dit verhaal herinnert me aan wat er gebeurt in oplossingsgerichte coaching. Ten minste een deel van wat daar in gebeurt is ervoor zorgen niet in het zonlicht van de cliënt te gaan staan.
About 8 years ago we got to know Paul Z Jackson via our work and our mutual interest in the solution focused approach. Paul is a well-known trainer, coach, consultant and writer, and co-started The Solutions Focus in the United Kingdom. Paul combines improvisation and the solution focused approach in his work. I interviewed him about his work, his views on the future of improvisation and the solution focused approach and how he combines these approaches.
Lange tijd hebben coaches, therapeuten, counselors en adviseurs hun rol gezien als experts op wier advies hun cliënten zouden kunnen en moeten leunen. Gedurende de tweede helft van de 20e eeuw begon dit heel langzaam een beetje te veranderen. In 1958 schreef Ludwig Wittgenstein in zijn boek Philosophical Investigations:
“Een … probleem heeft de vorm: “Ik weet mijn weg niet.”
In de oplossingsgerichte benadering helpen professionals hun clienten om zich een duidelijk beeld te vormen van wat ze willen bereiken en ze helpen hen om dingen te vinden die ze kunnen doen om stappen in de gewenste richting te zetten. Hierdoor worden clienten als het ware de helden van het oplossingsgerichte proces. In 1994 schreef Steve de Shazer, medebedenker van de oplossingsgerichte aanpak, in zijn boek Words were originally magic, het volgende hierover:
“Vaak beginnen clienten aan het eind van een sessie hun weg te weten of ten minste het vertrouwen te krijgen dat ze hun weg zullen vinden.”
Toen ik dit citaat last moest ik denken aan de oplossingsgerichte benadering waarin een coach of therapeut geduldig probeert te begrijpen wat een cliënt bedoelt en wil bereiken. Wanneer een cliënt iets doet of zegt dat op het eerste gezicht vreemd lijkt, kan de oplossingsgerichte professional reageren door bijvoorbeeld iets te zeggen als: “Je hebt vast een goede reden om dat te zeggen (of doen)….” wat een uitnodiging aal de ander is om zijn bedoelingen toe te lichten.
“Het gebeurt vaak dat we ons pas bewust worden van de belangrijke feiten als we de ‘waarom’ vraag onderdrukken en dan leiden deze feiten ons in de loop van onze onderzoekingen naar het antwoord.”
~ Ludwig Wittgenstein
Ik vond dit citaat opTapio Malinen’s website(in dit artikel). Wittgenstein wordt vaak opgevoerd als een belangrijke voorloper van het oplossingsgerichte gedachtengoed. In dit citaat verwijst hij naar hoe de waarom-vraag ons soms eerder kan belemmeren dan helpen. In oplossingsgerichte coaching zul je zelden de waarom-vraag gesteld horen worden.
Ik noemde Derren Brown al eens eerder (The Amazing Brown). Hier is een grappig berichtje over hem: 7 Safety Tips For Dealing With Derren Brown:
Plaats/Stem op NUjij.nl
Laatste reacties