Paolo Terni, de van oorsprong Italiaanse maar nu in Amerika wonende oplossingsgerichte psycholoog, trainer-coach interviewde mij onlangs over oplossingsgericht werken. Het interview kun je hier lezen.
By Coert Visser
Kirsten Dierolf is a solution-focused coach and trainer based in Germany. She delivers programs worldwide on leadership, (virtual) teamwork, conflict management, coaching and cross-cultural management. Kirsten also designs and facilitates large group events and speaks regularly at international conferences on coaching and management and has extensive international experience in Training and Development. She has been designing and facilitating programs and workshops mainly for global corporations for over ten years. In this interview Kirsten and I talk about how she learned about the solution-focused approach when she was a translator, about her experiences in delivering workshops in different countries, and about the solution-focused journal ‘Interaction’ which she co-founded.
Do you remember when you heard about the solution-focused approach for the very first time? Could you talk a bit about what that situation was and what your very first thoughts and your reaction were to it?
De oplossingsgerichte aanpak wordt weleens vergeleken met de Socratische methode. En hoewel er inderdaad enige overeenkomsten lijken te zijn tussen beide aanpakken zijn er ook belangrijke verschillen. Terwijl ik een nieuw boek van Elliot Aronson aan het lezen was (zijn autobiografie, Not by Change Alone: My Life as a Social Psychologist), kwam ik de volgende interessante passage tegen:
Heidi Grant Halvorson, PhD, is een experimenteel sociaal psycholoog en de auteur van Succeed: How We Can Reach Our Goals. Zij studeerde summa cum laude af in de psychologie aan de University of Pennsylvania en promoveerde aan de Columbia University, zich specialiserend in de psychologie van doelen stellen en motivatie. Haar onderzoek heeft zich gericht op het begrijpen van hoe mensen reageren op tegenslag en uitdagingen en hoe deze reacties beïnvloed worden door het type doelen dat zij stellen. Zij heeft artikelen gepubliceerd over onderwerpen zoals presteren, zelfregulatie, overtuigen en welbevinden. Ze was ook de co-redacteur van het wetenschappelijke handboek The Psychology of Goals. In dit interview praat ze over enkele van de meest fascinerende inzichten met betrekking tot hoe we op een wijze manier doelen kunnen stellen en hoe we die doelen kunnen bereiken.
Heidi Grant Halvorson, PhD, is an experimental social psychologist and the author of Succeed: How We Can Reach Our Goals. She received her B.A. in psychology, summa cum laude, from the University of Pennsylvania, and earned her doctorate at Columbia University, specializing in goal pursuit and motivation. Her research has focused on understanding how people respond to setbacks and challenges, and how these responses are shaped by the kinds of goals they pursue. She has published papers on topics ranging from achievement and self-regulation, to person perception, persuasion, and well-being. She also co-edited (with Gordon Moskowitz) the academic handbook The Psychology of Goals. In this interview, she talks about some of the most fascinating insights on how we can set goals wisely and how we can achieve those goals.
Read the interview here >>
Heidi Grant Halvorson, psychologe en auteur van Succeed: How We Can Reach Our Goals schreef een korte blog post over hoe managers het voor elkaar kunnen krijgen om mensen bepaalde doelen te laten bereiken. Dit bericht dat kort en elegant is – en ik beveel aan om het even te lezen – legt uit hoe mensen de voorkeur hebben om doelen na te streven die zij zelf gekozen hebben. Wanneer doelen moeten worden opgelegd, wat soms onvermijdelijk is, dan leidt het geven van veel autonomie en keuzevrijheid tot de grootst mogelijke kans dat het doel geaccepteerd wordt. Heidi Grant Halvorson geeft drie tips over hoe je dit voor elkaar kunt krijgen:
In het berichtje Fundamental human needs and forces beschrijf ik de drie basale behoeften uit de zelfdeterminatietheorie: 1) behoefte aan autonomie, 2) behoefte aan competentie en 3) behoefte aan verbondenheid. Vervolgens beschrijf ik vier ‘krachten’ zoals die beschreven werden in het boek Secrets of the Moneylab: 1) Resource striving, 2) Status seeking, 3) Fairness and reciprocity seeking, en 4) Group identity seeking.
Ik wilde de relatie tussen twee sets van veronderstelde basale gedragsdrijfveren onderzoeken. Elta Boshard wees mij op het SCARF model van David Rock, dat lijkt te putten uit beide sets van drijfveren en dat bestaat uit: 1) Status, 2) Certainty, 3) Autonomy, 4) Relatedness en Fairness. In het berichtje doe ik nog een andere poging om beide sets met elkaar in verband te brengen.
Wat is wijheid? In een hoofdstuk over wijsheid bouwt sociaal wetenschapper Karl Weick voort op eeuwenoude inzichten van filosofen als Confucius die zei: “Te weten dat men weet wat men weet en te weten dat men niet weet wat men niet weet, daar ligt ware wijsheid”.
Weick citeert in het hoofdstuk J. Meacham (1990) die schreef:
Op deze site blogt Coert Visser over de toepassing van de oplossingsgerichte benadering in organisaties.
Laatste reacties
Inderdaad Ed heeft de eerste stap gezet naar een betere vergadercultuur, maar hij is …
reactie op: Medewerkers betrekken bij het verbeteren van de vergaderingenComplimenten voor Ed.Hij heeft zich kwetsbaar op durven stellen. Als leidinggevende w…
reactie op: Medewerkers betrekken bij het verbeteren van de vergaderingenWanneer is een gesprek 'effectief'? Wanneer men het eens is of probeert te zijn? Of w…
reactie op: Zonder wrijving geen glans? Welnee.