Ik schreef recent al over het onderzoek van Eddie Brummelman en zijn collega’s. Kort gezegd gaat dat hier over: veel mensen hebben neiging om onzekere kinderen op te beuren en te motiveren door ze te vertellen hoe goed ze zijn. Dit werkt echter meestal averechts; de kinderen gaan zich er nog onzekerder door voelen. Siska [...]
In antwoord op mijn bericht When children have low self esteem should you then give them person praise? vroeg David Winter: “Ken jij onderzoek naar de effecten van persoonsgerichte versus procesgerichte kritiek in plaats van complimenten? Mijn aanname zou zijn dat dat persoonsgerichte kritiek meer beschadigend zou zijn dan procesgerichte maar het zou fijn zijn om wat bewijs te hebben.”
Dat onderzoek is er inderdaad. Hier is het:
Person versus process praise and criticism: Implications for contingent self-worth and coping (Kamins & Dweck, 1999).
Samenvatting [Vertaling CV]: het lijkt wijs om te denken dat het prijzen van een kind in het algemeen of zijn of haar eigenschappen iets goeds is. Twee onderzoeken testten de hypothese dat zowel kritiek als complimenten die oordelen over de persoon of eigenschappen uitdrukten een boodschap van voorwaardelijk waarde uitzonden en daarop volgende coping ondermijnden. In onderzoek 1 deden 67 kinderen (leeftijden 5-6 jaar) rollenspeltaken die te maken hadden met een tegenslag en zij kregen 1 van 3 soorten kritiek na elke taak: persoonsgerichte, resultaatgerichte of procesgerichte kritiek. In onderzoek 2 deden 64 kinderen succesvolle rollenspeltaken en zij kregen persoonsgerichte, resultaatgerichte of procesgerichte complimenten. In beide onderzoeken werden zelfbeoordelingen, affect en volharding gemeten op een volgende taak die te maken had met tegenslag. De resultaten lieten zien dat kinderen significant meer hulpeloze reactie (inclusief zelfverwijt) vertoonden op alle afhankelijke variabelen na persoonsgerichte kritiek of complimenten dan na procesgerichte kritiek of complimenten. Persoonsgerichte feedback, zelfs wanneer deze positief is, kan dus kwetsbaarheid en een gevoel van voorwaardelijke eigenwaarde opleveren.
Steve, een leerling op een mbo-opleiding, staat er niet goed voor voor het vak wiskunde. In de klas heeft hij gezegd dat hij het gevoel heeft dat hij het in de ogen van de docent “toch nooit goed kan doen”. De docent besluit na afloop van de les even met Steve te praten. Het gesprekje verloopt als volgt:
| Docent: | Je zei dat je het gevoel had dat je het in mijn ogen toch nooit goed kan doen? Kun je me dat uitleggen? |
| Steve: | U moet altijd mij hebben! |
| Docent: | Oh? Heb jij dat idee? |
| Steve: | Ja, nou, ik heb het gevoel dat u denkt dat ik toch niet kan leren omdat ik er niet slim genoeg voor ben! |
| Docent: | Dat zeg je vast niet zomaar. |
| Steve: | Altijd als ik een antwoord geef hebt u er kritiek op. Het is nooit goed! |
| Docent: | Oh? Ik had helemaal niet in de gaten dat jij dit zo ziet. Ik ben blij dat je me hier op wijst want dan kan ik je uitleggen hoe ik het zie. |
| Steve: | Ok en hoe is dat dan? |
| Docent: | Ik ben er van overtuigd dat jij hier op de goede plek zit en dat je de mogelijkheden hebt om deze school succesvol te doorlopen als je je best doet. En ik geloof dat jij ook voldoendes voor wiskunde kunt halen als jij je ervoor inspant. |
| Steve: | Oh, en waarom krijg ik dan altijd zoveel kritiek en onvoldoendes? |
| Docent: | Dat komt niet omdat je niet slim genoeg bent. |
| Steve: | Hoezo? … Waar komt het dan door? |
| Docent: | Wiskunde is een moeilijk vak. We stellen hoge eisen. Je kunt dit vak alleen halen als je hard werkt. Je moet er tijd in stoppen en veel oefenen en als het nodig is moet je ook hulp vragen. |
| Steve: | Mmm… (denk na) |
| Docent: | Zou jij tussen nu en de volgende les hier eens over willen nadenken? Zou je eens willen proberen te bedenken wat jij kunt doen om ervoor te zorgen dat je straks op je eindlijst een mooie voldoende staat op wiskunde? |
| Steve: | (denkt even na) … Nadenken kan altijd…. |
| Docent: | Prima, ik loop volgende keer dat ik je zie even langs om te horen wat je bedacht hebt. |
Een tijdje geleden postte ik een berichtje over hoe het aanleren van een groeimindset adolescenten kan helpen om hun agressie te verminderen. De post verwees naar een publicatie van David Yeager, Kali Trzesniewski en Carol Dweck.
Hier is een nieuwe video waarin Carol Dweck vertelt over het project waarop de publicatie is gebaseerd.
Een nieuw onderzoek door Stanford psychologen Paul O’Keefe en Adar Ben-Eliyahu van de universiteit van Pittsburgh en Lisa Linnenbrink-Garcia van Duke University suggereert dat omgevingen die leren als doel op zich benadrukken positieve effecten hebben. In zulke omgevingen proberen leerlingen in mindere mate elkaar af te troeven en de beste te zijn en wordt hun intrinsieke motivatie ondersteund. Dit heeft een lange termijn effect. Zelfs wanneer de leerling terugkeert naar een meer competitieve leeromgeving waarin het belang van resultaten (in plaats van leren) wordt benadrukt blijft het positieve effect voortduren. Hier is het onderzoek:
Paul A. O’Keefe, Adar Ben-Eliyahu and Lisa Linnenbrink-Garcia
Across three time-points spanning 9 months, changes in achievement goal orientations and contingencies of self-worth were assessed as a function of participating in a mastery-structured academic program for high-ability adolescents (N = 126). Endorsement of mastery goal orientations increased during the program and remained high even after students returned to their home learning environments. In contrast, performance-approach and performance-avoidance goal orientations decreased during the summer program, but returned to previous levels when assessed 6 months later. Latent growth curve models assessed the covariation of performance goal orientations and two contingencies of self-worth (outperforming others and others’ approval) hypothesized to represent elements of performance goal orientations. Changes in the contingency of self-worth based on outperforming others positively covaried with observed changes in both performance goal orientations; however, changes in self-worth contingent on others’ approval did not. Results are discussed in terms of mastery-structured environments’ potential to alter achievement goal orientations via their underlying psychological processes. Implications for achievement goal theory and the design of achievement-oriented environments are discussed.
Voor meer details lees: Psychologist: Achievement goals can be shaped by environment
Een vorig berichtje maakt melding van het succes van het onderwijssysteem in Finland. Kort gezegd gaat het filmpje over hoe het Finse onderwijssysteem extreem succesvol is terwijl het niet focust op gestandaardiseerde tests en op het scheppen van een competitief onderwijsklimaat. In een land als de Verenigde Staten zijn deze twee praktijk juist wijd verbreid en de effectiviteit van het Amerikaanse onderwijs heeft al jarenlang een achteruitgang laten zien. Carol Dweck heeft een beknopt artikel geschreven over dit onderwerp: Is “Accountability” Undermining American Education? In dit artikel betoogt zij dat het feit dat het Finse onderwijssysteem een groeimindset communiceert waarschijnlijk de belangrijkste factor achter het succes is. Ze zegt ook dat het Amerikaanse onderwijssysteem een fixed mindset opwekt wat leren belemmert.
Gisteren vond de Groeimindset training plaats. Zoals lezers van deze site waarschijnlijk weten zien mensen met een fixed mindset hun capaciteiten, bijvoorbeeld hun intelligentie, als onveranderbaar. Zij gaan er vanuit dat hoe capabel je bent, bijvoorbeeld hoe intelligent of hoe muzikaal, grotendeels bepaald is door een natuurlijk, niet of nauwelijks ontwikkelbaar talent. Mensen met een groeimindset zien hun capaciteiten als een potentieel dat ontwikkeld kan worden. Zij zijn eerder geneigd om inspanningen te leveren om te leren en om strategieën te ontwikkelen die leren en het leveren van lange-termijn prestaties verbeteren. Een groeimindset heeft veel voordelen (lees bijvoorbeeld dit artikel en dit artikel).
Gelukkig is een groeimindset goed en eenvoudig aan te leren. De vragen die stellen en de feedback die wij geven aan medewerkers, leerlingen of kinderen heeft een invloed op hun mindset. Sommige vragen en opmerkingen blijken een fixed mindset op te wekken, andere een groeimindset. Die laatste set van vragen en opmerkingen noemen we groeimindset interventies. Hieronder een lijstje met groeimindsetinterventies die de cursisten gisteren vooral nuttig vonden:
Er zijn recent drie nieuwe artikelen verschenen rondom de groeimindset en intelligentie:
Op deze site blogt Coert Visser over de toepassing van de oplossingsgerichte benadering in organisaties.
Laatste reacties
Inderdaad Ed heeft de eerste stap gezet naar een betere vergadercultuur, maar hij is …
reactie op: Medewerkers betrekken bij het verbeteren van de vergaderingenComplimenten voor Ed.Hij heeft zich kwetsbaar op durven stellen. Als leidinggevende w…
reactie op: Medewerkers betrekken bij het verbeteren van de vergaderingenWanneer is een gesprek 'effectief'? Wanneer men het eens is of probeert te zijn? Of w…
reactie op: Zonder wrijving geen glans? Welnee.