Studenten aanmoedigen om dingen zelf uit te proberen en te ontdekken is een moderne en prima manier om les te geven. Deze manier past ook heel goed bij de oplossingsgerichte aanpak. Het idee is dat ontdekkend leren beter kan zijn dat instructief onderwijs omdat studenten actief raken en zich competent en gemotiveerd zullen voelen wanneer [...]
Can Solution Focused Techniques Help Improve Mental Health and Employment Outcomes?
Authors: Wells, Alyson; Devonald, Melanie; Graham, Victoria; Molyneux, Rebecca
Oplossingsgerichte technieken hebben hun oorsprong in therapie en zijn geëvolueerd tot een breder raamwerk voor het faciliteren van blijvende verandering en het verbeteren van psychologische gezondheid. De oplossingsgerichte aanpak exploreert meer de toekomstige mogelijkheden met een persoon dan zijn of haar verleden te onderzoeken en zich te concentreren op problemen. In plaats daarvan is de focus op het vinden van de hulpmiddelen van een persoon en van uitzonderingen op het probleem dat ze hebben. Dit onderzoek had de bedoeling om de hypothese te testen dat het toepassen van oplossingsgericht werken in de context van een werkbemiddelingsbureau niet alleen de mentale gezondheid van werkloze mensen zou verbeteren maar ook werkgerelateerde resultaten.
Het NOAM abonneebestand is helaas gecrasht.
Wil je de NOAM Nieuwsbrief (blijven) ontvangen?
“Een opleider zijn is niet alleen de waarheid juist zien maar er moet ook een handeling van overreding in zitten. Overreden is niet altijd: “Hier zijn de feiten, je bent of een idioot of niet!” Het is: “Hier zijn de feiten en hier is een sensitiviteit voor jouw geestesgesteldheid.” En het zijn de feiten plus de sensitiviteit, wanneer ze in elkaar vervlochten zijn, die impact creëren.”
~Neil deGrasse Tyson (bron – 1:08-1:32)
Af en toe zeggen mensen dingen tegen mij zoals: “ze zouden eigen oplossingsgerichte vaardigheden moeten onderwijzen aan basisschoolleerlingen!” Ik vind dit wel een aanspreken idee en ik weet dat er her en der in de wereld wel wat voorbeelden zijn van hoe kinderen in deze leeftijdscategorie oplossingsgerichte technieken zijn aangeleerd. Ik ben benieuwd wat jij hiervan vindt en ik heb drie vragen:
Doen wat werkt is één van de kernprincipes van oplossingsgericht werken. Doen wat werkt betekent dat wanneer je probeert iets te bereiken je goed oplet op wat werkt of wat heeft gewerkt in een vergelijkbare situatie en dat je daar meer van doet. Een ander aspect van doen wat werkt waar de meeste oplossingsgerichte professionals aan hechten is ‘If it ain’t broken, don’t fix it’ wat iets betekent als ‘wanneer iets niet verkeerd gaat, verander het dan niet’.’
In het algemeen ben ik een fan van het principe van doen wat werkt (de titel van mijn eerste boek was – je raadt het al – Doen wat werkt). Maar omdat ik geloof in de waarde van kritisch onderzoek en uitdagen wat je zelf denkt wil ik graag eens kritisch reflecteren op doen wat werkt en enige bezwaren, complicaties en beperkingen op een rijtje zetten. Hier zijn er zes:
Een paar dagen geleden reageerde Peter Damoc op mijn bericht Building healthy and productive habits. Hji schreef hoe moeilijk het is om goede gewoontes te vormen en vroeg me om wat aanvullende inzichten hierover. Hier is het antwoord dat ik gaf:
“Bedankt voor je reactie. Ik sympathiseer ermee omdat ik het zelf ook moeilijk vind om nieuwe gewoontes aan te leren. Lezen over onderzoek naar dit onderwerp helpt me om het onderwerp een beetje beter te begrijpen en het iets beter in de vingers te krijgen. Hier zijn enkele suggesties:
Op deze site blogt Coert Visser over de toepassing van de oplossingsgerichte benadering in organisaties.

Laatste reacties
Een heel mooi en herkenbaar stukje voor mij als scientist-practitioner! Dank!…
reactie op: 5 Suggesties om een vaardige oplossingsgerichte professional te wordenHallo Coert, Jouw bericht op twitter plopte op, omdat ik #epigenetica volg. Ik zie …
reactie op: Is epigenetica relevant voor oplossingsgericht werken?Dit boek komt ook in mijn lijstje te staan. Ik werd al erg enthousiast van zijn betoo…
reactie op: Nieuw boek van Robert Frank: The Darwin Economy