“Vaak, als we toppresteerders zien terwijl ze doen wat ze doen, lijkt het alsof ze zo lang en hard hebben geoefend, en het al zo vaak hebben gedaan, dat ze het gewoon automatisch kunnen doen. Maar in feite is wat zij hebben geleerd het vermogen om te vermijden om het automatisch te doen.”

- Geoff Colvin, source

Ik geloof dat hetzelfde geldt voor topcoaches. Het is niet dat ze, als het ware, werken op de automatische piloot terwijl ze coachen. In plaats daarvan zijn ze zich vaak bijzonder bewust van alle wat ze doen. Ze kiezen interventies bewust, ze corrigeren zichzelf bewust en ze zijn zich uitermate bewust van alles dat hun cliënt zegt.

Paden naar oplossingen. De kracht van oplossingsgericht werken.

Coert Visser en Gwenda Schlundt Bodien (2008).

Het boek Talent Is Overrated: What Really Separates World-Class Performers from Everybody Else van Geoff Colvin, wat ik nu aan het lezen ben, is nog interessanter dan ik verwachtte. Iedereen die geinteresseerd is in Malcolm Gladwell’s nieuwe boek Outliers: The Story of Success zou dit boek ook eens moeten bekijken. Dit boek gaat grofweg over hetzelfde onderwerp en behandelt dit op een manier die zeker zo interessant is. Het boek haalt niet alleen de talent mythe onderuit, het geloof dat talent een dominante factor is in presteren op topniveau (wat Gladwell ook heeft gedaan in verschillende publicaties). Het operationaliseert ook het concept van deliberate practice. Dit concept werd ooit geintroduceerd door Anders Ericsson, een leidende onderzoeker in het veld van expertise ontwikkeling. Colvin legt uit dat deliberate practice kan worden omschreven aan de hand van deze vijf kenmerken:

1. Het is specifiek ontworpen om preseteren te verbeteren

2. Het kan vaak herhaald worden

3. Feedback op resultaten is constant beschikbaar

4. Het is mentaal belastend

5. Het is niet erg leuk

Deliberate practice is moeilijk en niet zo plezierig om te doen omdat het neerkomt op het verbeteren van punten in je preseteren die niet bevredigend zijn. Het daagt je dus uit en rekt je op. Als je deliberate practice beoefent dan profiteer je door te verbeteren. Vooral als je in staat bent om het extreem lang vol te houden. Veel onderzoek heeft aangetoond dat top-presteren in een grote range van gebieden altijd gebaseerd is op een extreme hoeveelheid van deliberate practice. Het is moeilijk om een top presteerder te vinden in welk veld dan ook die niet extreem hard heeft gewerkt om daar te komen. Wat betekent ‘extreem hard’? Wel, onderzoekers Herbert Simon en Allen Newel stelden ooit dat je tenminsten 10 jaar de tijd nodig hebt om top presteren te bereiken. Nu hebben researchers hun schatting verfijnd en komen zij met een getal van 10000 uren. Een interessant punt over deliberate practice is dat het effect cumulatief is. Je kunt het vergelijken met een weg waar je op rijdt. Elke afstand die je al hebt afgelegd blijft voorgoed meetellen. Dus als je bent begonnen op een jong leeftijd geeft je dit een vooral boven iemand die later is begonnen.

Meer hierover:

The Making of an Expert

The Role of Deliberate Practice in the Acquisition of Expert Performance