Bij oplossingsgericht werken wordt vaak gepleit voor een aanpak van een kleine stap vooruit. In dit artikeltje heb ik de voordelen van de kleine stap vooruit aanpak beschreven. Maar het onderzoek dat ik recent samen met René Butter heb gedaan heeft me opnieuw aan het denken gezet over het hoe, wat en wanneer van kleine stappen. Tabel 8 in het artikel over dit onderzoek suggereert dat wanneer er in de ogen van de cliënt eenmaal sprake is van een cliëntgeleide begeleiding een kleine stappen aanpak onverstandig is.

Hoe dit precies geïnterpreteerd moet worden is nog niet glashelder. Het zou kunnen betekenen dat ALS de interactie eenmaal klanttypisch is er gepleit kan worden voor wat grotere stapjes. OF: dat wanneer de cliënt toe is aan grotere stapjes het verstandig is daarin in mee te gaan. OF: dat wanneer de verandering eenmaal op gang gekomen (en er een zeker momentum bereikt is) het verstandig is om te mikken op wat grotere stapjes (in tegenstelling tot wanneer er nog sprake is van bezoekerstypisch, klaagtypisch en begin van de verandering). Intuitief vind ik het interessant: kleine stapjes zijn vaak nuttig maar ingrijpendere aanpakken kunnen in sommige omstandigheden vast ook nuttig zijn en misschien wel nuttiger. Dit is wel een punt om nader te onderzoeken. Hoe ik het voor mijzelf voorlopig interpreteer is: als er momentum is en de cliënt(en) geeft/geven aan toe te zijn aan een grotere stap dan kun je daar als coach of adviseur waarschijnlijk beter in meegaan dan het te ontmoedigen.

Lees ook: afhankelijk van adviseurs?