In antwoord op mijn bericht When children have low self esteem should you then give them person praise? vroeg David Winter: “Ken jij onderzoek naar de effecten van persoonsgerichte versus procesgerichte kritiek in plaats van complimenten? Mijn aanname zou zijn dat dat persoonsgerichte kritiek meer beschadigend zou zijn dan procesgerichte maar het zou fijn zijn om wat bewijs te hebben.”
Dat onderzoek is er inderdaad. Hier is het:
Person versus process praise and criticism: Implications for contingent self-worth and coping (Kamins & Dweck, 1999).
Samenvatting [Vertaling CV]: het lijkt wijs om te denken dat het prijzen van een kind in het algemeen of zijn of haar eigenschappen iets goeds is. Twee onderzoeken testten de hypothese dat zowel kritiek als complimenten die oordelen over de persoon of eigenschappen uitdrukten een boodschap van voorwaardelijk waarde uitzonden en daarop volgende coping ondermijnden. In onderzoek 1 deden 67 kinderen (leeftijden 5-6 jaar) rollenspeltaken die te maken hadden met een tegenslag en zij kregen 1 van 3 soorten kritiek na elke taak: persoonsgerichte, resultaatgerichte of procesgerichte kritiek. In onderzoek 2 deden 64 kinderen succesvolle rollenspeltaken en zij kregen persoonsgerichte, resultaatgerichte of procesgerichte complimenten. In beide onderzoeken werden zelfbeoordelingen, affect en volharding gemeten op een volgende taak die te maken had met tegenslag. De resultaten lieten zien dat kinderen significant meer hulpeloze reactie (inclusief zelfverwijt) vertoonden op alle afhankelijke variabelen na persoonsgerichte kritiek of complimenten dan na procesgerichte kritiek of complimenten. Persoonsgerichte feedback, zelfs wanneer deze positief is, kan dus kwetsbaarheid en een gevoel van voorwaardelijke eigenwaarde opleveren.
Een tijdje geleden postte ik een berichtje over hoe het aanleren van een groeimindset adolescenten kan helpen om hun agressie te verminderen. De post verwees naar een publicatie van David Yeager, Kali Trzesniewski en Carol Dweck.
Hier is een nieuwe video waarin Carol Dweck vertelt over het project waarop de publicatie is gebaseerd.
An Implicit Theories of Personality Intervention Reduces Adolescent Aggression in Response to Victimization and Exclusion
by David Scott Yeager, Kali H. Trzesniewski, and Carol S. Dweck
The hostile attribution bias is one of the most prominent constructs in the study of aggression and in the field of developmental psychology. Whereas past research has shown that hostile schemas and adverse experiences predict this bias, we propose that seemingly neutral beliefs (implicit theories about the malleability of personality traits) may also play a role in shaping it. Study 1 was a meta-analysis of eleven correlations from eight original data sets (N = 1,659), and it showed that a fixed or entity theory about personality traits predicted greater hostile attributional biases among high school students, which mediated an effect on aggressive desires. Study 2 experimentally changed adolescents’ implicit theories toward a malleable or incremental view of personality traits and showed a reduction in hostile attributions. Study 3 was a brief incremental theory intervention that reduced hostile intent attributions and aggressive desires over an eight-month period. Implications for theory and practice are discussed.
© 2011, Coert Visser
Hangt succes of falen vooral af van of je wel of niet beschikt over één of ander vastliggend talent? Is het waar dat wie voor een dubbeltje geboren wordt nooit een kwartje wordt? En hoe is deze kwestie relevant voor organisaties? Dit artikel gaat over het belang van de groeimindset, het geloof in de ontwikkelbaarheid van menselijke capaciteiten door inspanning en ervaring. Een grote hoeveelheid onderzoek laat zien dat het geloof in de ontwikkelbaarheid van capaciteiten een belangrijke voorwaarde is voor de ontwikkeling van die capaciteiten. Dit geloof blijkt realistisch. Alles wat mensen doen is een ontwikkelbare vaardigheid. Wat betekent dit inzicht voor hoe we mensen managen en opleiden? En hoe kunnen we in onze organisaties een groeimindsetcultuur ontwikkelen?
Verschillen tussen de fixed mindset en de groeimindset
Carol Dweck, hoogleraar psychologie aan Stanford University, doet al ruim 25 jaar onderzoek naar wat mensen geloven over de ontwikkelbaarheid van hun capaciteiten (Dweck, 2006). Grofweg onderscheidt zij twee soorten overtuigingen over menselijke capaciteiten en eigenschappen. De eerste is wat zij noemt een fixed mindset. Mensen met een fixed mindset zien hun capaciteiten, bijvoorbeeld hun intelligentie, als onveranderbaar. Zij gaan er vanuit dat hoe capabel je bent, bijvoorbeeld hoe intelligent of hoe muzikaal, grotendeels bepaald is door een natuurlijk, niet of nauwelijks ontwikkelbaar talent. De tweede soort overtuiging noemt zij een groeimindset. Mensen met een groeimindset zien hun capaciteiten als een potentieel dat ontwikkeld kan worden.
Mensen die over de groeimindset (het geloof in de ontwikkelbaarheid van menselijke capaciteiten door inspanning en ervaring) horen, vragen me soms of dit niet vooral relevant is voor het opvoeden van en lesgeven aan kinderen. Ze vragen me of de principes van de groeimindset ook relevant en bruikbaar zijn voor volwassenen. In het bijzonder krijg ik regelmatig de vraag wat managers er mee zouden kunnen. Is het relevant voor managers?
Als organisaties een cultuur kunnen bouwen waarin de groeimindset de normale manier van denken is, dan zal dit zeer waarschijnlijk veel voordelen opleveren, zowel voor individuen als voor de organisatie als geheel. In mijn artikel Het ontwikkelen van een groeimindset – Hoe individuen en organisaties ervan profiteren kun je hierover meer lezen. Een fixed-mindsetcultuur (waarin men er vanuit gaat dat capaciteiten vooral een kwestie van aangeboren talent zijn en moeilijk ontwikkelbaar) nodigt uit tot interne concurrentie, defensiviteit, en beoordelen. Een groeimindsetcultuur (waarin men er van uit gaat dat iedereen altijd kan leren en dat capaciteiten ontwikkelbaar zijn) nodigt uit tot samenwerken, openheid en leren. Wanneer er een groeimindset is in organisaties dat is er tolerantie voor het maken van fouten, dat is steeds aandacht voor leren en progressie, dan wordt inzet aangemoedigd, en dat wordt feedback verwelkomd.
NOAM Trainingen: vooruit in oplossingsgericht werken
Met ruim 25 deelnemers vond gisteren de eerste Workshop Mindset plaats. De workshop ging over het werk van Carol Dweck, hoogleraar psychologie aan Stanford University en auteur van het boek Mindset, de weg naar een succesvol leven. Grofweg onderscheidt zij twee soorten overtuigingen over menselijke capaciteiten en eigenschappen. De eerste is wat zij noemt een fixed mindset. Mensen met een fixed mindset zien hun capaciteiten, bijvoorbeeld hun intelligentie, als onveranderbaar. Zij gaan er vanuit dat hoe capabel je bent, bijvoorbeeld hoe intelligent of hoe muzikaal, grotendeels bepaald is door een natuurlijk, niet of nauwelijks ontwikkelbaar talent. De tweede soort overtuiging noemt zij een groeimindset. Mensen met een groeimindset zien hun capaciteiten als een potentieel dat ontwikkeld kan worden.
© 2011, Coert Visser
Hangt succes of falen vooral af van of je wel of niet beschikt over één of ander vastliggend talent? Is het waar dat wie voor een dubbeltje geboren wordt nooit een kwartje wordt? En hoe is deze kwestie relevant voor organisaties? Dit artikel gaat over het belang van de groeimindset, het geloof in de ontwikkelbaarheid van menselijke capaciteiten door inspanning en ervaring. Een grote hoeveelheid onderzoek laat zien dat het geloof in de ontwikkelbaarheid van capaciteiten een belangrijke voorwaarde is voor de ontwikkeling van die capaciteiten. Dit geloof blijkt realistisch. Alles wat mensen doen is een ontwikkelbare vaardigheid. Wat betekent dit inzicht voor hoe we mensen managen en opleiden? En hoe kunnen we in onze organisaties een groeimindsetcultuur ontwikkelen?
Op deze site blogt Coert Visser over de toepassing van de oplossingsgerichte benadering in organisaties.
Laatste reacties
Inderdaad Ed heeft de eerste stap gezet naar een betere vergadercultuur, maar hij is …
reactie op: Medewerkers betrekken bij het verbeteren van de vergaderingenComplimenten voor Ed.Hij heeft zich kwetsbaar op durven stellen. Als leidinggevende w…
reactie op: Medewerkers betrekken bij het verbeteren van de vergaderingenWanneer is een gesprek 'effectief'? Wanneer men het eens is of probeert te zijn? Of w…
reactie op: Zonder wrijving geen glans? Welnee.