Motivatie

Een langetermijnstudie in Duitsland toont aan dat wiskundige bekwaamheid bij leerlingen vooral groeit door motivatie en studievaardigheid en niet door intelligentie. Dat schrijven onderzoekers van de universiteiten van München en Bielefeld donderdag in het tijdschrift Child Development. De wetenschappers keken zes achtereenvolgende jaren naar de rekenvaardigheid en wiskundige bekwaamheid van 3520 leerlingen in de leeftijd van 9 tot 16 jaar. Ze keken daarbij onder andere naar motivatie, studievaardigheden en intelligentie en naar de groei van de wiskundige prestaties over vijf jaar.

Lees meer:

• ‘Niet IQ maar motivatie bepaalt groei wiskundeprestaties’
• Predicting Long-Term Growth in Students’ Mathematics Achievement: The Unique Contributions of Motivation and Cognitive Strategies

• Tweet

• Tweet

Het gevoel dat je progressie boekt kan heel motiverend werken. Het kan je het gevoel geven dat je bereiken kunt wat je bereiken wilt en dat je op de goede weg bent. Maar wat IS progressie?

Soms is het gemakkelijk om te spreken van progressie, bijvoorbeeld als iemand beter leert om piano te spelen. Maar kun je ook van progressie spreken als iemand vooruitgang boekt in de richting van een doel dat iemand anders hem opgelegd heeft en waar hij zelf niet helemaal achter staat? En kun je van progressie spreken als iemand ergens beter in wordt waar anderen wellicht last van hebben? Denk bijvoorbeeld aan iemand die vaardiger wordt in het aansmeren van ondeugdelijke financiële producten aan zijn klanten. Dat lijkt met geen echte progressie. En wat te denken van iemand die te maken heeft met een degeneratieve ziekte (zoals Altzheimer). Zou zo iemand progressie kunnen boeken? Wat zou in zijn situatie progressie kunnen zijn?

Ik ben op zoek naar verschillende manieren om progressie te definiëren. Wil je helpen? Beantwoord dan deze vraag:

Hoe definieer jij progressie?

• Tweet

Op deze site hoop ik om inzichten te delen en ontwikkelen over wat progressie is, hoe het bereikt kan worden en wat haar effecten zijn. Hoewel het onderwerp progressie mogelijk even complex is al ieder onderwerp in de psychologie is het denk ik wel mogelijk om enkele algemene bevindingen over de positieve effecten van een focus op progressie op een rijtje te zetten.

Beleefde progressie, het gevoel dat je onbelemmerd vooruit kunt of obstakels overwint, lijkt iets krachtigs te zijn. Hier zijn enkele bewezen voordelen die samenhangen met het monitoren van progressie en met de beleving van progressie:

1. Zelf-evaluatie van progressie is een sleutel tot motivatie. De perceptie van progressie verhoogt in het algemeen het gevoel dat je tegen een taak opgewassen bent en de motivatie om verder te gaan (Schunk & Usher, 2012).
2. Zowel het geloof in de mogelijkheid van progressie als daadwerkelijke progressie in de richting van doelen vergroot het welbevinden van mensen (MacLeod, Coates & Hetherton, 2008).
3. Het gevoel van vooruitgang in de richting van levensdoelen hangt samen met het fysieke en mentale welbevinden van mensen (Street, O’Connor & Robinson, 2007).
4. Reflecteren op progressie helpt om te leren of wat je hebt geprobeerd effectief is en, zo niet, maakt het mogelijk om aanpassingen in je aanpak aan te brengen (Cleary, 2011).
5. Focussen op progressie is heel motiverend, zowel in werksettings (Amabile & Kramer, 2011) als in je persoonlijke leven (Elliot, Sheldon & Church, 1997). Progressie lijkt cruciaal te zijn voor het vinden van betekenis en voldoening in werk en in het leven in het algemeen. Dit is in het bijzonder het geval wanneer de progressie heeft op de vervulling van de individuele basisbehoeften aan autonomie, competentie en verbondenheid (Sheldon & Kasser, 1998).

In latere posts zal ik de meer genuanceerde en complexe bevindingen over progressie onder de loep nemen.

• Tweet

Zoals eerder vermeld op deze site denk ik dat advies geven in veel situatie minder nuttig is dan je zou denken – vooral ongevraagd advies. In het algemeen is mijn aanname dat zelfgevonden interne oplossingen, oplossingen die zijn gebaseerd op de eigen ervaring van mensen en die zijn kunnen toepassen zonder hulp of training van anderen de meest motiverende manier zijn om vooruit te komen in de veel situaties. Hieruit volgt trouwens niet dat we andere mensen niet kunnen helpen. We kunnen mensen prima helpen om zelf die interne oplossingen te vinden. Maar de beste manier om dit te doen is niet om ze oordelen en adviezen te geven. In plaats daarvan kunnen we ze, door een proces van zorgvuldig gekozen vragen en interventies, helpen om hun eigen oplossingen voor problemen te vinden (hier is een voorbeeld van hoe zo’n hulpstrategie kan worden vormgegeven).

Ik geloof dat zelfgevonden interne oplossingen de voorkeur verdienen in veel situatie, misschien de meeste situaties, maar niet in alle situaties. Mijn hypothese is dat hoe meer de beleving van autonomie en competentie van iemand wordt bedreigd, hoe nuttiger zelfgevonden interne oplossingen zijn. Hoe meer mensen het gevoel hebben dat hun behoefte aan autonomie en competentie bedreigd of belemmerd wordt hoe meer ze geneigd zullen zijn om weerstand te vertonen tegen oordelen en adviezen die op gespannen voet staan met hun eigen opvattingen en ervaringen.  Mijn hypothese is dat wanneer mensen zich relatief autonoom en competent voelen ze meer geneigd zullen zijn om meningen, adviezen en zelfs kritiek van anderen te vragen. In deze omstandigheden zouden adviezen en meningen nuttig kunnen zijn.

• Tweet

Leadership and fulfillment of the three basic psychological needs at work
By Hilde Hetland, Jørn Hetland, Cecilie Schou Andreassen, Stale Pallesen & Guy Notelaers (2011)

Abstract: The purpose of this paper is to explore the relationship between transformational leadership and a transactional leadership component (management by exception-active), and fulfillment of the basic needs of autonomy, competence and relatedness. The paper is based on cross sectional data from 661 employees who completed validated questionnaires such as the the multifactor leadership questionnaire (MLQ) and the basic need satisfaction at work (BNSW). The data were analysed using structural equation modeling in AMOS 18.0.
The results show that both transformational leadership and the transactional behavior management by exception active are significantly related to fulfillment of the basic needs. Significant regression weights of 0.50 (p , 0:01) 0.46 (p , 0:01), and 0.21 (p , 0:01) from transformational leadership to relatedness, autonomy and competence were also found. Negative and smaller paths were revealed from management by exception to relatedness (¼ 20:12, p , 0:01), competence (¼ 20:12, p , 0:05), and autonomy (¼ 20:18, p , 0:01). Squared multiple correlations (R 2 ) for relatedness, competence and autonomy were 0.28, 0.06, and 0.27, respectively.

• Tweet

Voor individuen is het verstandiger om zich te richten op beter proberen te worden dan op goed proberen te zijn (en goed proberen over te komen).

Veel onderzoek in de psychologie heeft laten zien dat er een belangrijk verschil is tussen zogenaamde prestatiedoelen en leerdoelen. Prestatiedoelen richten zich op het proberen te laten zien dat je beschikt over een bepaalde vaardigheid of capaciteit terwijl leerdoelen zich richten op beter worden, het bereiken van groei met betrekking tot een bepaalde vaardigheid of capaciteit. De psychologe Heidi Grant Halvorson legt uit hoe de prestatieoriëntatie weliswaar heel motiverend kan zijn maar  een belangrijk nadeel heeft:

• Tweet

Als mensen veel geld krijgen voor een bepaalde taak, kunnen ze zo bang worden om dat geld te verliezen, dat ze minder goed presteren. Dit concluderen onderzoekers van het California Institute of Technology (Caltech) donderdag in het vakblad Neuron. Het lijkt zo logisch: hoe meer mensen betaald krijgen, hoe harder ze werken en hoe beter ze presteren. Maar deze logica blijkt alleen op te gaan wanneer er weinig op het spel staat. Uit eerder onderzoek blijkt dat mensen minder goed presteren als ze te veel betaald krijgen. Lees meer

• Tweet

Op de website Artistic8.com staat dit plaatje (zie rechts). Dat advies spreekt me wel aan! Ik denk dat het belang van talent vandaag de dag wat overschat wordt. Interesses, aan de andere kant, zijn uiterst krachtig. Zoals Ed Deci en Richard Ryan en hun collega’s hebben aangetoond zijn mensen intrinsiek gemotiveerd wanneer ze activiteiten verrichten die hen interesseren, die hen spontaan plezier geven en die geen externe beloningen vergen.  Wanneer mensen intrinsiek gemotiveerd zijn dat gaan ze helemaal op in de activiteit en zijn ze niet gemakkelijk af te leiden. Het initiatief is het hunne en ze houden het lang vol. Bovendien leren we beter op conceptueel niveau wanneer we intrinsiek gemotiveerd zijn.

Een  andere interessant punt is dat interesses nooit hoeven op te drogen. Ze ontwikkelen zich continue en veranderen op verrassende manieren en in verrassende richtingen. Dit is zo omdat, terwijl onze kennis groeit, ook nieuwe vragen opkomen en nieuwe nieuwsgierigheid ontstaat. Ook is een groot voordeel van je richten op dingen die je interessant vinden dat het gemakkelijker is om ze vol te houden. Het werk van Anders Ericsson en zijn collega’s heeft laten zien hoe belangrijk langdurig doelbewust oefenen is om ergens echt goed in te worden. Ik denk dat dit voortdurende oefenen alleen mogelijk is wanneer we een grote interesse hebben in de betreffende activiteit. Carol Dweck heeft het misschien wel het best gezegd toen ze schreef: “We hebben allen interesses die kunnen opbloeien tot capaciteiten.”

• Tweet