De bron van concurrentievoordeel (citaat)

Echt een fantastische uitspraak, mij uit het hart gegrepen. Ik ga het hele interview nog lezen, maar dit citaat alleen al brengt mij terug bij één van mijn recente ervaringen. Het zou mij niet verbazen dat het interview verder kan helpen bij wat ik met een bepaalde groep aan het doen ben. Het volgende geeft dat een beeld van.

Vanochtend had ik via een weblog contact met een mij zeer bekende, groep ervaren, zelfstandige collega-professionals die samen in een leertraject zitten waarmee ze hun individuele sales skills willen vergroten. Ik ben één van de trekkers van dit leertraject. Het blijkt na meerdere bijeenkomsten dat nogal wat van deze mensen hun sales maar niet van de grond krijgen, terwijl ze diverse, professionele, bewezen tools hebben aangereikt gekregen, inclusief een oriëntatie op hun passie en identiteit. Ze hebben allemaal een daarvan afgeleid, individueel marketingactieplan opgesteld. Ze konden daarbij putten uit een groot aantal relevante marketing- en saleshulpmiddelen die door de jaren heen door collega’s succesvol waren toegepast. De uitvoering van de plannen stokt niettemin op grote schaal en de verwachte salesresultaten blijven uit.

We hebben dit eens tegen het licht gehouden. Ik heb hun opmerking bevestigd dat ze qua marktoriëntatie blijven zwemmen en geen duidelijke focus hebben. Nogal wat mensen proberen alles voor iedereen te zijn, of kiezen onwaarschijnlijke doelgroepen die hun alleen maar intimideren etc. Ze zijn onvoldoende overtuigd van hun eigen waarde – of ze menen dat de beoogde klant die waarde onvoldoende zal herkennen. Ze worstelen vaak met het formuleren van een krachtige, kernachtige marketingboodschap. Al tijdens eerdere bijeenkomsten was me opgevallen dat het vrijwel allemaal gepassioneerde mensen zijn die echter hun eigen succes saboteren doordat ze er een gespleten visie op nahouden: één visie van hoe ze zich denken te moeten profileren in de markt en één visie van hun ware identiteit en de opwindende bijdrage die ze eigenlijk zouden willen leveren. We hebben het hier over gehad en er kwam veel los. Er is nog veel te doen maar bij een aantal is wellicht een heel nieuw kwartje gevallen. Aanvullend aan onze laatste bijeenkomst heb ik ze vanochtend alvast onderstaand stuk nagezonden. Wellicht dat het interview met Maister nog extra aanknopingspunten geeft, hoe dan ook wil ik iets verzinnen dat deze mensen kan helpen hun vleugels uit te slaan. Voorlopig denk ik aan het thema MOED: aansprekende voorbeelden van moed pakken, moed die zij zelf of hun collega’s hebben getoond om verder te komen.

Een groet,

Richard Peters

[TITEL:]
Idealen geven de zelfstandige professional onmisbare energie om zich succesvol te kunnen profileren

Idealen geven de zelfstandige professional onmisbare energie om zich succesvol te kunnen profileren. Als zelfstandige professionals hebben we op dit vlak een bevoorrechte positie. We zijn niet in loondienst en kunnen in volledige vrijheid onszelf neerzetten. We kunnen werken waaraan we willen,en zoals we willen – onbelemmerd door opgelegde structuren en richtlijnen van managers. Niemand dwingt, stuurt of beperkt ons in de keuze van ons vertrekpunt en onze missie. Heerlijke, onbegrensde mogelijkheden! En tegelijkertijd schept dat misschien ook de grootste uitdaging: Hoe krijg je leuke business? Niets is geregeld, niets is klaargezet, je moet het helemaal zelf doen.

Om te slagen hebben we momentum nodig, een energie die ons in beweging brengt en houdt, zodat het zakelijke succes zich kan ontvouwen. Dat begint niet met het ontwikkelen van het perfecte product of de perfecte marketingaanpak. Het begint met het voelen en toelaten van het eigen ideaal, de eigen hoogste gedachte over wat IK te doen heb in de wereld. Dat ideaal toe te laten en onvoorwaardelijk te omarmen, ongeacht de consequenties en eventuele nieuwe keuzes die daaruit volgen, vergt moed. Het kan immers niet anders of het zal ons leven veranderen. Dat is eng. Hoe kan ik weten dat dit goed zal uitpakken, als ik geen ervaring heb met het vinden en omarmen van mijn ideaal?Heb IK dat wel in me? Ben IK het waard? Ben IK dan zo bijzonder dat IK iets geheel eigens kan creëren dat ook nog waardevol is?

Ik heb die vragen zelf lange tijd gehad, in eerste instantie vooral onbewust, later steeds meer bewust zodat ik kon beginnen bekrachtigende antwoorden te geven, en ik weet inmiddels van vele anderen dat ook zij die vragen kennen. Overigens geen wonder dat zulke vragen opkomen. Toen we nog op school zaten of in loondienst werkten was er niemand die ons op dit soort vragen bracht. We hebben niet geleerd hierop positief te antwoorden. Ons zelfbeeld is incompleet en niet bekrachtigend. We zijn het niet gewend om vanuit ons hart te kiezen en te werken. En nu, in onze rol van zelfstandige professional, “moet” het ineens, en dan twijfelen we of we dat echt wel kunnen. Onze onzekerheid over het omarmen van onze idealen maakt dat we eerst maar eens een marketingaanpak kiezen die veilig en vertrouwd lijkt. We kijken de kunst elders af en leren niets over onze eigen passie. Gekopieerde marketingideeën liggen koud te worden op ons bord. We weten welke acties we wilden doen maar we zien er steeds meer als een berg tegenop. We onderscheiden ons niet, stralen geen bevlogenheid uiten raken de ander niet. De grote resultaten blijven uit. Onze onzekerheid groeit uit tot angst voor nog meer gewaagde stappen – stappen die we natuurlijk wel overwegen maar niet ten diepste kiezen, want de angst voor de nieuwe, ongebaande weg houdt ons tegen.

Toch blijft de goddelijke vonk in ons levend. De mogelijkheden achter de hoge berg konden wel eens prachtig zijn en daar moeten we iets mee. We hebben zoveel passie en vermogens, en we hebben er soms nauwelijks contact mee.

Wat te doen? Het enige dat nodig is, is het zetten van de eerste, moedige stap. Leg je werk neer en beslis dat je er pas mee verder gaat als je voor jezelf een opwindend beeld hebt gevormd van wat jou drijft. Vind je ultieme, meest belangrijke bijdrage aan het grote geheel en schrijf het in klad op. Dwing jezelf het hardop te delen met anderen en pas het aan, net zo lang tot je haast alleen maar glimlachende, bewonderende gezichten krijgt van mensen die je bijval geven voor je visie en die je aanmoedigen hier iets mee te doen.

De beslissing tot deze stap neem je zelf. Heb de moed. Stel je eens voor: jij neemt die beslissing en je zet de stap. Je hebt nu je passie omarmd en niets en niemand houdt je nog tegen. Wat wordt er dan mogelijk en wat doet dat met je?

beste Richard,
Nu ben ik wel heel nieuwsgierig wat je van de rest van het interview met David Maister vindt……
Coert